Adrian Szary

Słowo - muzyka - obraz

2012-01-27T02:47:00.003-06:00

Dnia 9 lutego 2012 roku o godzinie 18.30 w bibliotece, w Pionkach, przy ul. Radomskiej 7 odbędzie się wernisaż Joanny Kowalskiej, połączony z akcentem muzycznym i literackim.

Podczas spotkania wystąpi z krótkim recitalem Magdalena Bogucka, której akompaniować będzie Małgorzata Budzyńska, ja zaś postaram się zaprezentować kilka moich wierszy, reprezentujących nurt liryki wizualnej. W imieniu Koleżanek i swoim własnym, serdecznie zapraszam do udziału w tym wydarzeniu.

Ry(cerskie)my

2012-01-27T02:40:00.002-06:00

W kolejnej rubryce "Ry(cerskich)mów" sylwetka młodej, radomskiej poetki Martyny Ruszczyk. Do współpracy z pismem zaprosił mnie mój kolega, z lat studenckich, Karol Wojtyna, który od 2007 roku pełni funkcję redaktora naczelnego. Zacząłem od publikacji swoich wierszy i opowiadań. Potem pisywałem felietony dotyczące wiary, nadziei, miłości oraz rodziny, aż wreszcie wspólnie z Karolem, powołaliśmy do istnienia rubrykę, w której prezentujemy sylwetki młodych autorów wierszy.

Od stycznia 2012 roku "Rycerz Młodych" zyskał nowy format, nową szatę graficzną i kilka stron więcej. Zapraszam do lektury!

Źrenice

2012-01-17T13:57:00.001-06:00

Oto mój najnowszy wiersz, zatytułowany "Źrenice". W encyklopedii czytamy, że źrenice to otwory występujące przed soczewkami, odpowiedzialne za ilość światła padającego na siatkówki, które chronią wnętrze gałek ocznych przed nadmiernym oświetleniem. Szerokość źrenic jest związana, między innymi, z nastrojem; dobry powoduje ich rozszerzenie, a zły zwężenie.

mapa
twojego ciała
(równoleżniki ramion
południki łydek)

krainy których
nigdy nie odkryję
(nawet z kompasem
swoich źrenic)

więc mogę
patrzeć i się rumienić
(jak o zachodzie
słońca okolica)

żałosny śmieszny
jak turysta
(zgubiony
pełen niepokoju)

na niego patrzą
oczy twoje
(a on cię zamknął
w swych źrenicach)

Płyty

2012-01-16T07:55:00.002-06:00

Całkiem niedawno ukazała się płyta Jakuba Kwintala z utworami kompozytorów francuskich XX i XXI wieku. Mojemu przyjacielowi organiście towarzyszy na niej oboista Piotr Lis - solista Orkiestry Filharmonii Narodowej. Obaj panowie występowali razem już wcześniej, między innymi w ramach festiwalu Radomskie Wieczory Organowe, który od pięciu lat mam przyjemność prowadzić. Na płytę złożył się następujący muzyczny repertuar:

NAJI HAKIM (*1955)

Variationen über „Wie schön leuchtet der Morgenstern“ für Oboe und Orgel
[1] Largo
[2] Larghetto
[3] Allegro con spirito

JEHAN ALAIN (1911-1940)

[4] Le Jardin suspendu
[5] Litanies

GASTON LITAIZE (1909-1991)

Diptyque pour hautbois et orgue
[6] Andantino
[7] Scherzo

JEAN LANGLAIS (1907-1991)

[8] Fête

OLIVIER MESSIAEN (1908-1992)

[9] Diptyque (essai sur la vie terrestre et l’éternité bienheureuse).

Autorem zdjęć jest Marek Zawadzak, okładki zaś jego żona Emilia, która wykonała także okładki moich książek: "Wianek z myśli" oraz "Pierwodruki i przedruki". Otrzymałem tę płytę od mojego przyjaciela i słucham jej z przyjemnością w te długie, zimowe wieczory. Gorąco polecam!

Skoro zaś jesteśmy przy muzyce, tak się złożyło, że równocześnie z płytą Jakuba Kwintala ukazał się krążek "Arkowo - bajkowo", na którym znalazły się moje bajki ze zbioru "Szarówki" z muzyką Małgorzaty Budzyńskiej, Andrzeja Zarzyckiego i Konrada Pajka, w dziecięcych wykonaniach. Kolejna promocja tego wydawnictwa już 18 i 19 stycznia w "Arce", kolejno: przy Pl. Stare Miasto 2 i Chrobrego 7/9 o godzinie 9.00. Na ten niezwykły koncert serdecznie zapraszam wszystkie dzieci i nie tylko dzieci.

Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy

2012-01-07T08:14:00.001-06:00

Już jutro 8 stycznia 2012 roku rusza jubileuszowa XX Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Ta edycja jest mi szczególnie bliska, ponieważ pieniądze zbierane podczas tegorocznego finału zostaną przekazane na rzecz wcześniaków, a ja także do nich należę.
Dlatego radomskiemu sztabowi WOŚP- u przekazałem do licytacji na ten szczytny cel moją drugą książkę poetycką "CV". W XX finał włączyli się również uczestnicy warsztatów literackich, prowadzonych przeze mnie w "Arce", bo na licytację trafiła kolejna antologia powarsztatowa - "Asocjacje". "Arka" na Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy przekazała także płytę "Arkowo - bajkowo", na której znalazły się piosenki do moich bajek "Szarówki, czyli bajki do czytania o zmierzchu", z muzyką Andrzeja Zarzyckiego, Małgorzaty Budzyńskiej i Konrada Pajka, w dziecięcych wykonaniach.

Przy tej okazji pragnę poinformować, że promocja wspomnianej książki - "Asocjacje" oraz płyty "Arkowo - bajkowo" odbędzie się 15 lutego 2012 roku o godzinie 17.00 w Radomskim Klubie Środowisk Twórczych i Galerii - "Łaźnia", przy ul. Żeromskiego 56. Już teraz zapraszam do udziału w tym wydarzeniu i także w lutym, na wszystkich zainteresowanych twórczością literacką, czekam w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2, w dniach 8. i 22. o godzinie 17.00, w ramach warsztatów literackich.

Jutro zaś Wszyscy grajmy z Wielką Orkiestrą, bo jak mówi Jurek Owsiak: - "Oj, się będzie działo..."

Święto Trzech Króli

2012-01-03T14:43:00.000-06:00

Dnia 6 stycznia 2012 roku w Radomiu, podobnie jak w wielu miastach Polski, zorganizowany zostanie Orszak Trzech Króli, na który zapraszają mieszkańców Ordynariusz Diecezji Radomskiej J.E. Ks. Biskup Henryk Tomasik i Prezydent Miasta Radomia Andrzej Kosztowniak.
Orszak wyruszy w południe spod kościoła Świętego Jana (Fara), po odmówieniu modlitwy Anioł Pański i krótkim wyjaśnieniu historii i znaczenia Święta Trzech Króli. Jego szlak przebiegnie ulicą Rwańską do Placu Kazimierza, obok Kościoła Świętej Trójcy do ulicy Żeromskiego, przed Kościół Świętej Katarzyny (O.O. Bernardynów). W miejscach kolejnych postojów, czyli przy Kościele Świętego Stanisława (Garnizonowym) i przed Urzędem Miasta będą zaprezentowane scenki wprowadzające nas w klimat święta, przygotowane m.in. przez Zespół Szkół Niepublicznych im. J. Słowackiego, Publiczny Ogródek Jordanowski, Teatr Proscenium, przy Radomskiej Orkiestrze Kameralnej. Na zakończenie uczestnicy orszaku złożą pokłon symbolicznemu Dzieciątku w szopce na placu Corazziego.Czas przemarszu przewidziano do około godziny 14.00. Organizatorami uroczystości są: Urząd Miejski Wydział Kultury i Rycerze Kolumba, partnerami zaś, m.in.: Stowarzyszenie Centrum Młodzieży - "Arka", RKŚTiG - "Łaźnia", MOK Amfiteatr oraz Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego. Patronat medialny sprawuje Radio Plus.

Mam swój skromny udział w tej uroczystości, dzięki autorskim "Jasełkom", napisanym w roku 1997 na potrzeby Radia Ave (obecnego Radia Plus), które przed Kościołem Garnizonowym zaprezentują moi uczniowie z Publicznego Gimnazjum nr 23 im. Jana Kochanowskiego. Tekst "Jasełek" ukazał się w najnowszej antologii powarsztatowej "Asocjacje". Poniżej zamieszczam fragment, związany z Trzema Mędrcami. Całość dostępna jest w dziale: dramaty.

Scena VII

Lektor, Trzej Mędrcy, Herod, Anioł III

Lektor

Cudowna Gwiazda betlejemskiego narodu

Przywiodła do Judei Trzech Mędrców ze Wschodu.

I gdy zatrzymali się w państwie zwanym Palestyna

Rzekli:

Trzej Mędrcy ze Wschodu

chórem

Chcemy zobaczyć narodzonego syna.

Lektor

Wtedy Herod przywołał ich do siebie

I rzekł

Herod

Gdy znajdziecie Dzieciątko, co ma Ojca w niebie,

Wierzę, że do mnie przyjdziecie

I coś mi o nim powiecie.

Lektor

Ale Herod nie wiedział, że Bóg zna ludzkie myśli

Jednemu z Mędrców Anioł wnet się przyśnił,

Który olśnił go przestrogą:

Anioł III

Mędrcy wracajcie do Ojczyzny inną drogą!

Kolejne wspólne święta

2011-12-22T14:05:00.000-06:00

Jedynym opublikowanym wierszem, jaki dotychczas napisałem o Bożym Narodzeniu jest tekst, który powstał jeszcze w okresie mojej nauki w liceum. Dokładnie dziesięć lat temu. Jego pesymistyczna wymowa i tytuł "Ostatnie wspólne święta" oddawały wówczas nastrój ostatniego, klasowego spotkania "opłatkowego".
W tym roku postanowiłem nieco zmienić przesłanie tego wiersza, z debiutanckiego tomiku "Wianek z myśli", na bardziej optymistyczne. Ilustruję go także pozytywnym zdjęciem, na którym podczas "Bajkowej niedzieli" w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego w Radomiu, wcielam się w rolę Świętego Mikołaja podpisując dzieciakom mój zbiór bajek "Szarówki", który niedawno ukazał się w wersji śpiewanej, na płycie "Arkowo - bajkowo".

Wszystkim, zaglądającym czasem na tę moją literacką witrynę, życzę Wspaniałych, Rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego Roku 2012, dedykując wspomniany wiersz:

KOLEJNE WSPÓLNE ŚWIĘTA

Czerwona kartka - biały grudzień,

Krótkie życzenia wysłane w biegu...

Świetlistą ścieżką idą ludzie

Zostaną po nich ślady na śniegu.

Nikt ich nie pozna - nie zapamięta,

Że to kolejne wspólne święta.

Oczy szyb mrozu mgłą osnute

Usta - drzwi słowem zaryglowane

Dachy myśli lodem skute

Topnieją sople wypowiedziane

Z miłością, co na dnie zaklęta

Nasze kolejne wspólne święta.

Ty na choince lampki palisz,

Siadasz do wigilijnej wieczerzy,

A ja chcę chwile te ocalić,

Chociaż Ci trudno w to uwierzyć,

Że nieśmiertelna dusza zmarznięta

Nasze kolejne wspólne święta.

Asocjacje

2011-12-20T14:12:00.000-06:00

            Arka to miejsce naszych spotkań. Bawimy się literaturą. Czytamy teksty. Doradzamy sobie wzajemnie, jak pisać. Ewentualnie odradzamy pisanie w ogóle.
   Fenomenalne wiersze doceniamy. Gorsze staramy się ulepszać. Herbata i jakieś ciastka zawsze się znajdą pod ręką. Koleżanki, koledzy. Lubimy te zajęcia. Łączymy przyjemne z pożytecznym.
           Mamy na swoim koncie kilka wieczorów literackich. Nawet wspólnych sukcesów w konkursach. One motywują nas do dalszej pracy. Poza tym publikacje: "Puzzle pamięci", "Nowa Teoria Literatury Użytkowej", "Na szarym początku..."; Regionalne Konkursy Literackie, dotychczas siedem edycji, z udziałem gości specjalnych - radomskich twórców, którzy dzielą się z nami swoimi doświadczeniami pisarskimi. Strasznie nas to cieszy.
   To chyba tyle. Ułożył nam się, z kolejnego roku spotkań, czwarty już, almanach. Warsztaty literackie trwają nadal. Zapraszam zarówno na nie, jak i do lektury antologii.

            Premiera książki już na jutrzejszym spotkaniu warsztatowym, tj. 21 grudnia 2011 roku o godz. 17.00 w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2. Promocja ruszy na początku 2012 roku. Wśród autorów znaleźli się, między innymi: Katarzyna Bednarczyk, Monika Bieniek, Katarzyna Budzik, Aleksandra Czyż, Agnieszka Złotkowska - Danilczuk, Agnieszka Grela, Edyta Sieradz - Gnatowska, Maria Kępka, Hanna Korczak, Natalia Kowalska, Magdalena Krzesicka, Aneta Kucharska, Maciej Kwiatkowski, Damian Lesiak, Katarzyna Łochowska, Wojciech Paduszek, Patryk Płokita, Anna Równy, Martyna Ruszczyk, Małgorzata Ryciak, Aneta Sieradz, Małgorzata Skrok, Jacek Skwirowski, Klaudia Smaga, Mateusz Wojcieszak, Anna Wojdała, Emilia Zając, Michał Żłobecki, Kamil Kacprzak, Katarzyna Kowalik, Paulina Lutowska, Jan Mastalerek, Paulina Matysiak, Adam Michalczyk, Aleksandra Młynarska, Julia Pogoda, Aleksandra Ratyńska, Karolina Wojdat i Adrian Szary.

2011-12-20T13:40:00.000-06:00

O dzban czarnoleskiego miodu

2011-12-18T12:44:00.001-06:00

Niedawno ukazało się pokłosie Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego "O dzban czarnoleskiego miodu", za lata 2002 - 2011, pod redakcją Adolfa Krzemińskiego i Tadeusza Derlatki, w którym znalazły się moje nagrodzone wiersze: „Zuzanna” i „Facebook. Rok 2012”.
Doceniam działalność Adolfa Krzemińskiego, którego Stowarzyszenie „Łuczywo” obchodziło jubileusz 30-lecia pracy i wagę organizowanych przez niego konkursów, takich jak ten: "O dzban czarnoleskiego miodu" w Czarnolesie, "Czytamy i piszemy", w Kozienicach, poświęcony Bolesławowi Leśmianowi, w Iłży czy Stanisławowi Grochowiakowi, w Radomiu. Kilkakrotnie brałem w nich udział, z mniejszymi i większymi sukcesami. Muszę jednak przyznać, że do konkursów wszelkiego rodzaju mam stosunek ambiwalentny. Kwestia wyboru laureata to często rzecz szalenie subiektywna. Znam to z drugiej strony. Wielokrotnie bowiem jurorowałem w konkursach literackich, między innymi, na wiersz o "Czekoladzie", organizowany przez Dom Kultury "Bronowice" w Lublinie. Nagrodziłem wówczas młodą, lubelską poetkę - Aleksandrę Jarzmik, która w moim odczuciu, bardzo trafnie porównała czekoladę do kobiety. Ostatnio zaś zasiadałem w Jury konkursu, poświęconego "Aniołom", w Publicznej Szkole Podstawowej nr 6 im. Orła Białego, w Radomiu.

Sam także już od czterech lat organizuję Regionalny Konkurs Literacki, do którego zapraszam uznanych już radomskich twórców. Dotychczas odbyło się VII edycji (dwie w ciągu roku, w kategoriach: poezja, proza i dramat). Gościli u nas, m.in.: Monika Mazur, Walentyna Pawelec, Marcin Kępa, Robert Utkowski i Grzegorz Bartos. Pokłosie ostatniej edycji, ukaże się wkrótce w kolejnej antologii powarsztatowej - "Asocjacje". Premiera książki już 21.12. o godz. 17.00 w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2 podczas świątecznych, ostatnich w tym roku warsztatów literackich, na które serdecznie zapraszam. Kolejne promocje na początku 2012 roku. Myślę, że ten mój regionalny, literacki konkurs ma bardzo zbliżone cele do konkursu recytatorskiego , organizowanego przez Centrum Kultury Południe "Radom w poezji", a mianowicie promocję twórczości radomskich poetów. Miałem ostatnio przyjemność uczestniczenia w kolejnej edycji tego spotkania, o którym dużo wcześniej słyszałem.

Ale konkursy recytatorskie, w których też dość często juroruję, to temat na zupełnie oddzielne rozważania. Póki co czytając najnowszą pokonkursową publikację, wspominam te ciepłe, czerwcowe dni w Czarnolesie…

Koncert "Arkowo - bajkowo"

2011-12-10T12:39:00.000-06:00

Dnia 14 grudnia 2011 roku o godzinie 18.30 w "Resursie Obywatelskiej" odbędzie się koncert promujący płytę "Arkowo - bajkowo", zrealizowaną przez Stowarzyszenie Centrum Młodzieży "Arka", a sfinansowaną przez Gminę Miasta Radomia, której autorami są: Małgorzata Budzyńska, Andrzej Zarzycki i Adrian Szary. Podczas koncertu, oprócz autorów, wystąpią, między innymi: Grzegorz Jaworski, Agnieszka Piwowarczyk, Wiktoria Zarembska, Magdalena Hołuj, Anna Dąbrowska, Marta Sałek, Julia i Alicja Rafałowicz, Karolina Głowacka, Aleksandra Janas oraz Ewa i Michał Ankiewicz.

Arkowo - Bajkowo

2011-12-05T15:12:00.000-06:00

Jutro Mikołajki. Pamiętam dwa lata temu, dokładnie 6 grudnia, po raz pierwszy promowałem książkę z moimi bajkami, pt.: "Szarówki" w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego, w Radomiu. Po tym spotkaniu nastąpił szereg kolejnych, między innymi w "Resursie Obywatelskiej", "Miejskiej Bibliotece Publicznej", "Łaźni", "Muzeum Witolda Gombrowicza" czy wreszcie w "Arce". To tu zainteresowali się "Szarówkami" Małgorzata Budzyńska i Andrzej Zarzycki, którzy dopisali muzykę do tych krótkich, bajkowych utworów.
Na początku roku miasto przyznało pieniądze na projekt wydania bajek w wersji śpiewanej. Razem z Gosią i Andrzejem wybraliśmy na drodze castingu dzieci, które zaśpiewały "Szarówki" na płycie. Tak oto powstał krążek "Arkowo - Bajkowo", którego uroczysta promocja odbędzie się już 14 grudnia 2011 roku o godzinie 18.30 w "Resursie Obywatelskiej". W imieniu wszystkich osób realizujących projekt serdecznie zapraszam na ten niezwykły koncert!

Obecnie trwają także przygotowania do publikacji kolejnej antologii z warsztatów literackich, która ma się ukazać również jeszcze w tym roku kalendarzowym, ale z jej promocją ruszymy już na początku 2012 roku. Tytuł książki brzmiał będzie "Asocjacje". Tradycyjnie podsumuje ona następny rok spotkań literackich w "Arce" oraz kolejną edycję Regionalnego Konkursu Literackiego.
W grudniu na warsztaty literackie zapraszam wszystkich zainteresowanych 7 i 21
o godzinie 17.00 do "Arki", przy Pl. Stare Miasto 2.

Andrzejki

2011-11-30T10:53:00.001-06:00

Dziś imieniny Andrzeja. Z tej okazji w mojej poetyckiej witrynie zamieszczam fraszkę o znanych, radomskich Andrzejach, która powstała specjalnie na "Andrzejkowy Wieczór Tekstowy" w "Resursie Obywatelskiej":

Przyda się trochę polszczyzny
Podczas spotkania naszego

Typ prawdziwego mężczyzny
Andrzej oznacza z greckiego.

Do Andrzejów się zalicza
Profesora Markiewicza,

Który na Wydziale Sztuki
Młodym udziela nauki.

Wciąż malują jego dłonie...
W "Elektrowni", w "Pentagonie",

Otwiera swoje wystawy,
Ten artysta w blasku sławy.

Sam doprawdy tego nie wiem
Jak ze wszystkim daje radę,

Gdy go widzę nad Zalewem,
Bo jest Andrzej mym sąsiadem.

Nie zapomnę o kolegach,
Więc Andrzeja Jasińskiego

Wymieniam trochę z nawyku,
Bo razem niegdyś w Plastyku

Robiliśmy wernisaże...
Lecz gdy piąta na zegarze

Biła... On nagle człowieku
Biegł szybciutko do MDK-u...

Że go wspomnę miał nadzieję
Chociaż Janem jest Andrzejem.

Kolejna strofa opiewa
Twórczość Pana Minajewa

Słynny grafik, pejzażysta
Któż nie zna tego nazwiska?

Radom i Kazimierz Dolny
Maluje nasz Andrzej zdolny

Oraz sceny z polowania
Trudno zamknąć to w dwóch zdaniach,

Więc przemówię tymi słowy
Jeszcze Andrzej jest Brzegowy.

Autor grafik, rzeźbiarz, malarz
Pięknie w sztuce się odnalazł.

Obiekty: na piasku, śniegu
Stawia, od brzegu do brzegu...

I podobny talent w dłoniach
Następnego z nich - Leżonia,

Co jest mistrzem kaligrafii
Każdą wystawę potrafi

Odpowiednio przygotować,
A więc chciałbym uszanować

I pocztówki te z "Niu Jorku"
I wystawę piłek, korków

Na stulecie Radomiaka,
A puenta niech będzie taka...

Że jeszcze jednego znajdę
Znanego Andrzeja - Wajdę

Pozytywnie nakręcony
Z Radomia zadowolony

(tu odzyskał młodość, szablę).

Radomskie place zostaną
Jego "Ziemią Obiecaną".

U nas miał szkołę, rodzinę
Nim "Popioły" i "Brzezinę"

Nakręcił tak doskonale...
I mógłbym wyliczać dalej:

Był "Złym chłopcem" z "Pokolenia"
Potem "Diament w popiół" zmieniał

Później jeszcze filmów kilka:
"Zemsta", "Katyń", "Panny z Wilka",

"Pan Tadeusz" i "Tatarak"
Powiodły go do Oskara!

Łuczywo

2011-11-27T06:29:00.000-06:00

           Wczoraj uczestniczyłem w obchodach Jubileuszu 30-lecia Stowarzyszenia "Łuczywo". Bardzo sympatyczna impreza. Do południa w KŚTiG - "Łaźnia" odbyły się ciekawe warsztaty literackie z udziałem Leszka Żulińskiego i Jana Zdzisława Brudnickiego, po południu zaś główne uroczystości.
         Nie jestem członkiem tej grupy literackiej, ale współpracuję z nią już od kilku lat, chociażby przy różnego rodzaju konkursach czy spotkaniach warsztatowych. Dzięki niej poznałem wielu znakomitych poetów i krytyków literackich.
        Na wczorajszy Jubileusz napisałem więc, jako kolega "po piórze", krótką fraszkę, którą odczytałem i przekazałem z najlepszymi życzeniami na ręce Prezesa Stowarzyszenia "Łuczywo" - Pana Adolfa Krzemińskiego.

Przeczytałem wieść szczęśliwą

Jubileusz ma „Łuczywo”,

A więc kłaniam się Kolegom

i na ręce Krzemińskiego

Tę króciutką fraszkę składam…

Szary człowiek - wierszokleta,

Przy tak wspaniałych poetach.

Żyję tyle, co tworzycie,

Lecz gdzie przy Was moje życie

Porównywać nie wypada!

III

Więc niech „Łuczywo” nie gaśnie

Niechaj świeci coraz jaśniej

I oświetla mroczne chwile

A Jubileuszy tyle…

Życzę Przyjaciele Mili

Nie dwa razy czy trzy razy…

Lecz tak poetyckiej fazy

Takiego żaru natchnienia

Niech Was Wszystkich opromienia

Byście nawet mnie przeżyli…

Prywatny abecedariusz

2011-11-24T01:55:00.000-06:00

VII Regionalny Konkurs Literacki - rozstrzygnięty

2011-11-22T11:40:00.002-06:00

Wczoraj w kawiarni "Arka" odbył się finał VII Regionalnego Konkursu Literackiego, odbywającego się pod hasłem "(OPO)WIEŚCI & (DRA)MACIE". Gościem specjalnym był radomski prozaik i dramaturg Grzegorz Bartos. Z krótkim recitalem wystąpiła Magdalena Bogucka.

Jury w składzie: Ewa Wziątek, Elżbieta Górecka, Kamila Kapciak, Magdalena Kania - Szary, pod przewodnictwem Grzegorza Bartosa, przyznało następujące nagrody
i wyróżnienia:

I miejsce - Aleksandra Młynarska z Ogólnokształcącej Szkoły Sztuk Pięknych.

II miejsce - Jan Mastalerek z IV Liceum Ogólnokształcącego
im. dra Tytusa Chałubińskiego.

III miejsce - Aleksandra Ratyńska z Zespołu Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta.

Wyróżnienia:

Karolina Wojdat z PG nr 23 im. Jana Kochanowskiego.

Hanna Gajewska z IV LO im. dra Tytusa Chałubińskiego.

Paulina Matysiak z Wyższej Szkoły Handlowej.

Sonia Fryczkowska z PG nr 13 im. Polskich Noblistów.

Joanna Czyż z PG nr 13 im. Polskich Noblistów.

Organizatorami konkursu byli: SCM "Arka", ZSP im. J. Brandta, ZSO nr 4 im. Polskich Olimpijczyków oraz ZSO nr 6 im. Jana Kochanowskiego. Wśród sponsorów znaleźli się, między innymi: Księgarnia Literacka im. Witolda Gombrowicza, Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego oraz "Resursa Obywatelska".

Konkurs powstał na kanwie warsztatów literackich. Najbliższe spotkanie warsztatowe już jutro 23 listopada o godzinie 17.00 w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2. Serdecznie zapraszam!

Andrzejkowy Wieczór Tekstowy

2011-11-17T02:12:00.000-06:00

Na początku i szarym końcu tygodnia

2011-11-15T11:00:00.002-06:00

Tydzień rozpoczął się wernisażem mojego kolegi Leszka Kwiatkowskiego. Dokładnie rok temu ten znany, radomski artysta plastyk zaprosił mnie wraz z Żoną do swojej pracowni w piwnicach Klubu Środowisk Twórczych i Galerii - "Łaźnia". Pokazał nam swoje najnowsze prace, a nawet sprezentował jeden z aktów. Fakt ten stał się asumptem do napisania tekstu na temat "Łaźni", którego Leszek stał się głównym bohaterem:

wernisaż Leszka Kwiatkowskiego

który w piwnicy późnym wieczorem

pokaże obrazy o miłości i śmierci (...)

Obrazy, które wówczas zobaczyłem złożyły się na wczorajszą wystawę "Il quadro funebre, Wszyscy, których widziałem", dlatego też zdecydowałem się podczas jej otwarcia odczytać, ze specjalną dedykacją dla mojego kolegi z "Plastyka", wiersz "www.łaźnia-galeria.radom.pl", zamieszczany już w tej mojej poetyckiej witrynie.

Wystawa bardzo interesująca, a więc i tydzień zaczął się niezwykle ciekawie. Zakończą go III już Radomskie Targi Wydawnictw Regionalnych, które trwać będą od 17 do 18 listopada, pomiędzy godziną 10. a 17. w holu Sali Koncertowej Radomskiej Orkiestry Kameralnej. Ich punktem kulminacyjnym będzie uroczystość wręczenia Nagrody Literackiej Miasta Radomia. W tym roku do nagrody nominowana jest moja druga książka poetycka -"CV", wydana na początku roku przez Miejską Bibliotekę Publiczną. Bardzo miło znaleźć się wśród takich nazwisk radomskich autorów, a jednocześnie przyjaciół, jak: Maria Guzik, Grzegorz Bartos, Marcin Kępa, Wojciech Pestka czy Paweł Podlipniak. Kto zwycięży? Zobaczymy. Trzymam kciuki za koleżanki i kolegów!

Finał VII Regionalnego Konkursu Literackiego

2011-11-12T08:14:00.002-06:00

Jeszcze tylko do 15 listopada nadsyłać można prace prozatorskie lub dramatyczne o tematyce dowolnej na VII Regionalny Konkurs Literacki, którego finał odbędzie się 21 listopada o godzinie 17.00 w "Arce", przy ul. Chrobrego 7/9. W jury zasiądzie radomski prozaik i dramaturg Grzegorz Bartos. Podczas spotkania wysłuchamy także recitalu piosenek Magdaleny Boguckiej.
Przy tej okazji serdecznie zapraszam na najbliższe warsztaty literackie 23 listopada o godzinie 17.00 w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2.
I na koniec dobra wiadomość. Ruszają pracę nad kolejną antologią powarsztatową. Będzie to już czwarta nasza publikacja. Promocja książki na początku 2012 roku.

Wieczór Literacki w Puławach

2011-11-11T06:18:00.002-06:00

Drzewo - Ojczyzna

2011-11-03T01:15:00.005-06:00

Dokładnie za tydzień, 10 listopada 2011 roku o godzinie 10.00, na placu przed pomnikiem Jana Kochanowskiego, uczniowie Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 6, przy współpracy z Zespołem Szkół Muzycznych, zainaugurują obchody Święta Niepodległości. W programie uroczystości przewidziana została, między innymi: krótka rekonstrukcja wydarzeń historycznych, a także koncert pieśni patriotycznych oraz akcent literacki, podczas którego usłyszymy autorską poezję "Kochanowszczaków", poświęconą tym wydarzeniom. Wiersz Damiana Lesiaka "Monitor" zaprezentuje Wiktoria Duszyńska, tekst Mateusza Wojcieszaka - "123" odczyta Anita Żurek, mój zaś autorski wiersz "Drzewo - Ojczyzna" wyrecytuje Karolina Skrzek. Następnego dnia obchody Święta Niepodległości będą kontynuowane przez Ośrodek Kultury i Sztuki - "Resursa Obywatelska" oraz Urząd Miejski w Radomiu, od godziny 16.30. Wystąpi, między innymi, radomski zespół "Lustro".
Dwóch autorów, których teksty usłyszymy podczas czwartkowych uroczystości, to uczestnicy warsztatów literackich w "Arce". Przy tej okazji zapraszam wszystkich zainteresowanych na kolejne spotkanie, które odbędzie się 9 listopada o godz. 17.00 w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2. Część zajęć poświęcimy na pewno motywom eschatologicznym i patriotycznym w literaturze i sztuce.
Wprowadzając w "tyrtejski" nastrój, pragnę już dziś przywołać na moim literackim blogu, wiersz "Drzewo - Ojczyzna", napisany dwanaście lat temu, który ukazał się w mojej, pierwszej książce poetyckiej "Wianek z myśli". Dedykuję go wszystkim patriotom:

Ojczyzna to drzewo

Pnące się do góry

Pień jego

To warstwy tradycji i kultury

Korona to naród która liście rodzi

Gałęzie jak rody się rozwijają

W niej się wychowują obywatele młodzi

Zostawiają owoc życia niczym liście opadają

Nad Ojczyzną Stwórcy ręka

Niby słońce drzewo grzeje

I raz radość a raz męka

Tak wiatr losu drzewem chwieje

I niejedną przysłał chmurę

Oraz burze oszalałe

Aby zniszczyć jej kulturę

I powalić drzewo całe

Wiele wojsk atakowało

Ptaki drzewo napadały

Lecz korzeni nie wyrwało

Tylko dzielne liście spadły

Wieczorami i przez noce

Błękit nieba gwiazdy łowi

Patrząc jak przez złe owoce

Drzewo się ku upadkowi

Chyli czasami księżyca owal

Życzliwe się śmieje

Abyś Ojczyznę szanował

Bo jak drzewo spróchnieje

11 listopada 1999 rok

Wianek z myśli, Radom 2007

Jeszcze jasna świeca płonie...

2011-11-01T01:58:00.004-06:00

           Pierwsze dni listopada to czas, kiedy w sposób szczególny wspominamy zmarłych. Wiele wierszy poświęciłem moim bliskim, którzy odeszli już z tego świata. W tomiku "Wianek z myśli", znalazł się "Tren" dla mojej zmarłej koleżanki ze szkoły podstawowej, a także wiersz - "Dlaczego?", dedykowany koledze, poznanemu na studiach, który popełnił samobójstwo.
   W tekście "Vigilandum est semper" prowadzę literacki dialog z popularnym w sztuce motywem "danse macabre", a w "Epitafium dla Polonisty" oddaję hołd mojemu wielkiemu Przyjacielowi - nauczycielowi języka polskiego z II LO im. Marii Konopnickiej w Radomiu. Do tej postaci, powracam także w wierszu "Weltschmerz", z ostatniego tomiku "CV", w którym znalazło się także "Epitafium dla umarłego poety", tłumaczone z Roberta Burnsa. Niedawno też zamieszczałem w tej poetyckiej witrynie wiersz ,,Matematyk", poświęcony zmarłemu dyrektorowi "Konopnickiej".
        Na dzisiejsze święto, wybrałem utwór "Jeszcze jasna świeca płonie...", napisany dokładnie dziesięć lat temu, który znalazł się w tomiku "Wianek z myśli". Zamieszczam go na blogu, pamiętając o Wszystkich, którzy już odeszli...


jedno serce jedna dusza

ciągła głusza

śmierć ta sama w długim śnie

zwiędłej róży w rozbitym wazonie

jeszcze jasna świeca płonie

jedno zdjęcie zdarta do bólu kaseta

jedno niebo ziemia tlen

słowo którym cię karmił poeta

pomięte przez dłonie

jeszcze jasna świeca płonie

jedno ciało tuż obok w alkierzu

jedna droga jeden pokój

litania marzeń w pacierzu

w zamian cisza samotność i spokój

i gwiazda świecąca do rana

jedne oczy włosy usta

rozmowa przerwana

ulotna nadzieja pusta

jeden koniec i początek

życie które nas pochłonie

jeden świat pełen pamiątek

póki jasna świeca płonie

pomyśl o mnie zanim zaśniesz

nim ta jasna świeca zgaśnie

1 listopada 2001r.

Wianek z myśli, Radom 2007r.

Obrazy, Poezja i Śpiew

2011-10-30T03:49:00.002-06:00

W piątek 28 października o godzinie 18.00 w kawiarni "Arka", przy ul. Chrobrego 7/9 odbył się wernisaż mojej byłej uczennicy Joanny Kowalskiej - absolwentki Liceum Plastycznego im. Józefa Brandta, a obecnie studentki Wydziału Grafiki na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.
Zanim oficjalnie otwarta została wystawa malarstwa, poświęcona głównie naszemu miastu, zebrani goście wysłuchali krótkiego recitalu Magdaleny Boguckiej - uczennicy Zespołu Szkół Muzycznych im. Oskara Kolberga, której akompaniowała Małgorzata Budzyńska - instruktorka zajęć muzycznych w "Arce". Jednym z utworów wykonanych przez moje koleżanki była piosenka - "Tulipany", zapowiadająca płytę, która ma się ukazać jeszcze w tym roku. Znajdą się na niej moje "Szarówki" - krótkie bajeczki z muzyką
ks. Andrzeja Zarzyckiego i Małgorzaty Budzyńskiej, w dziecięcych wykonaniach.
Na wernisażu, który poprowadził brat Asi - Piotr Kowalski - pracownik "Arki", nie zabrakło także akcentu literackiego. Z ogromną przyjemnością przyjąłem zaproszenie do udziału w tym spotkaniu i odczytałem kilka swoich najnowszych wierszy.

Od paru już lat prowadzę w "Arce" warsztaty literackie. Najbliższe odbędą się 9 i 23 listopada o godz. 17.00 w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2, zaś 21 listopada o 17.00 w "Arce", przy ul. Chrobrego 7/9 finał VII Regionalnego Konkursu Literackiego, kierowanego do uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz studentów na pracę prozatorską lub dramatyczną o tematyce dowolnej. Gościem specjalnym będzie Grzegorz Bartos.
Przy tej okazji zapraszam na spotkanie z tym znanym, radomskim prozaikiem i dramaturgiem, które odbędzie się 3 listopada o godzinie 18.00 w "Czytelni Kawy". Podczas spotkania zagrają Paweł i Piotr Czyżowie. Tego samego dnia w Miejskiej Bibliotece Publicznej otwarcie wystawy Mariusza A. Dańskiego - "Szkice (Nie)Rzeczywiste" i w ten sposób znowu wracamy do literatury, muzyki i obrazów.

"Arkowe" spotkania

2011-10-24T09:28:00.001-06:00

W tym tygodniu odbędą się dwa "Arkowe" spotkania. Pierwsze z nich, już w środę 26 października o godz. 17.00, przy Pl. Stare Miasto 2. Będą to kolejne zajęcia, w ramach cyklu warsztatów literackich, kierowane do młodych mieszkańców Radomia, piszących: poezję, prozę lub dramat.

Druga impreza, która będzie miała miejsce dwa dni później 28 października o godz. 18.00, tym razem, przy ul. Chrobrego 7/9, to wernisaż Joanny Kowalskiej, połączony z recitalem Magdaleny Boguckiej
i moim skromnym występem literackim, podczas którego zaprezentuję kilka najnowszych utworów poetyckich.
Na te dwa spotkania serdecznie zapraszam!

Wieczór poezji polsko - niemieckiej

2011-10-23T04:35:00.001-06:00

W piątek 21 października 2011 roku o godzinie 17.00, w Miejskiej Bibliotece Publicznej, w Radomiu odbyła się promocja almanachu poezji uczniowskiej, wydanej w języku polskim i niemieckim.

Współredagowałem tę publikację z Adamem Michalczykiem - germanistą Europejskiego Gimnazjum Językowego z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Unii Europejskiej w Radomiu.

Podczas wieczoru zaprezentowane zostały wiersze: Anny Bernat, Malwiny Biel, Moniki Bieniek, Magdaleny Krzesickiej, Macieja Kwiatkowskiego, Damiana Lesiaka, Gracji Smykowskiej, Małgorzaty Woźniak oraz Igi Kwiatkowskiej – Rzodeczko. Wiersze w języku polskim i niemieckim przeczytali uczniowie PG nr 23 im. Jana Kochanowskiego, Europejskiego Gimnazjum Językowego z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Unii Europejskiej oraz Liceum Akademickiego pod Patronatem UMCS, m.in.: Wiktoria Duszyńska, Oliwia Serafin, Kinga Ambrożkiewicz, Magdalena Włodarczyk, Kamil Dziekoński oraz Paulina Kurpiel. Oprawę muzyczną spotkania przygotowały: Łucja Bojek, Emilia Tyczyńska oraz Magdalena Bogucka. Na zakończenie odczytałem także kilka swoich wierszy, również opublikowanych w almanachu, w języku polskim, Adam Michalczyk zaś - w języku niemieckim.

Podobne spotkanie odbyło się przed wakacjami w Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli. Podsumowaliśmy wówczas Międzynarodowy Konkurs Literacki „Liryx”, którego pokłosiem jest niniejsza antologia, dofinansowana ze środków Polsko – Niemieckiej Współpracy Młodzieży.

Znaczną część autorów stanowią uczestnicy prowadzonych przeze mnie warsztatów literackich w „Arce”. Na najbliższe spotkania warsztatowe zapraszam 26 października, 9 i 23 listopada o godzinie 17.00 do „Arki”, przy Pl. Stare Miasto 2, a już 21 listopada o godzinie 17.00 w „Arce”, przy ul. Chrobrego 7/9, finał VII edycji Regionalnego Konkursu Literackiego, poświęconego tym razem prozie i dramatowi. Na prace o tematyce dowolnej czekam do 15 listopada, pod adresem mojej internetowej poczty. Szczegółowy regulamin znajduje się na tym literackim blogu. Gościem specjalnym spotkania będzie radomski prozaik i dramaturg Grzegorz Bartos. Konkurs, kierowany do uczniów szkół gimnazjalnych ponadgimnazjalnych oraz studentów, organizuje „Arka”, przy współpracy z ZSP im. Józefa Brandta, ZSO nr 4 im. Polskich Olimpijczyków oraz ZSO nr 6 im. Jana Kochanowskiego.

Łaźnia-galeria.radom.pl

2011-10-22T14:30:00.004-06:00

            Przy okazji wczorajszej wystawy Leszka Kwiatkowskiego, "odgrzebałem" dość stary już wiersz dla przyjaciół z Klubu Środowisk Twórczych i Galerii - "Łaźnia" w Radomiu, w którym pojawia się postać wspomnianego artysty plastyka.
           W tej instytucji, podobnie jak w wielu innych ośrodkach kultury, wielokrotnie prezentowałem swoją twórczość, często z uczestnikami prowadzonych przeze mnie warsztatów literackich albo uczniami radomskiego ,,Plastyka", którzy mieli tam swoje wernisaże.
          Wspominając o warsztatowiczach i wernisażach moich uczniów, przypomnę, że najbliższe warsztaty literackie już 26 października o godzinie 17.00 w "Arce", przy Pl. Stare Miasto 2, zaś 28 października o godzinie 18.00 również w "Arce", tym razem, przy ul. Chrobrego 7/9, otwarcie wystawy prac malarskich Joanny Kowalskiej, z udziałem Magdaleny Boguckiej. Serdecznie zapraszam na te spotkania, dedykując radomskim środowiskom twórczym ten odnaleziony wiersz:

Łaźnia–galeria.radom.pl

Odwiedzam często witrynę

laznia-galeria.radom.pl

czytam aktualności

a tutaj koncert

„Muzyka Ziemi”

występy grupy

„poProstu Kabaret”

warsztaty Ruska

konkurs Adolfa

wernisaż Leszka Kwiatkowskiego

który w piwnicy późnym wieczorem

pokaże obrazy o miłości i śmierci

wreszcie prelekcja Leszka Żulińskiego

nowa wystawa RTF- u

kolejny uczeń w „Drodze do sławy”

i jakiś poeta

zupełnie nieznany

zaprasza na swój jubileusz

ciekawe

czy to dobry poeta

myślę

i zaraz potem

przychodzi refleksja

że chyba złych poetów

nie ma

bo przecież każdy

jest poetą

ta właśnie sztuka poetycka

pozwala przetrwać

prozę życia

* * * (prawdziwa miłość rodzi się w bieli)

2011-10-19T23:19:00.001-06:00

            Napisałem kolejny wiersz o barwach, z myślą o radomskich artystach plastykach. W najbliższą sobotę bowiem, to jest 22 października 2011 roku, o godzinie 11.00 nastąpi oficjalne otwarcie nowej siedziby Zespołu Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta, przy Al. J. Grzecznarowskiego 13. Wszystkich sympatyków Szkoły serdecznie zapraszam. Sam, jak dotąd, w swoim krótkim życiu zawodowym najdłużej związany byłem z tą właśnie Placówką. Współpracujemy do dzisiaj. Niedawno wspólnie przygotowaliśmy program słowno - muzyczny w "Łaźni", a już wkrótce VII edycja naszego Regionalnego Konkursu Literackiego, organizowanego przez ZSP, ZSO nr 4, ZSO nr 6 i "Arkę". Przypomnę, że na zgłoszenia czekam pod adresem mojej e-mailowej poczty do 15 listopada 2011 roku. Szczegółowy regulamin znajduje się w mojej witrynie.
           Skoro zaś o plastykach mowa, za tydzień 28 października 2011 roku o godzinie 18.00 w "Arce", przy ul. Chrobrego 7/9 odbędzie się wernisaż absolwentki ZSP, mojej uczennicy, Joanny Kowalskiej. Gościem specjalnym będzie Magdalena Bogucka, która zaprezentuje krótki recital piosenek. Nie zabraknie także moich wierszy.
           Poezja i muzyka zagości również jutro 21 października 2011 roku o godzinie 17.00, w Miejskiej Bibliotece Publicznej, przy ul. Piłsudskiego 12. Razem z Adamem Michalczykiem promować będziemy redagowany przez nas almanach z twórczością uczniowską, wydaną w języku polskim i niemieckim. Po polsku wiersze czytać będą uczennice Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 6 im. Jana Kochanowskiego: Oliwia Serafin, Kinga Ambrożkiewicz i Wiktoria Duszyńska; po niemiecku natomiast uczniowie Europejskiego Gimnazjum Językowego z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Unii Europejskiej w Radomiu. Oprawę muzyczną spotkania przygotują: Magdalena Bogucka i Łucja Bojek.
   Tego samego dnia o godzinie 18.00 swój wernisaż w Mazowieckim Centrum Kultury i Sztuki Współczesnej "Elektrownia", przy ul. Domagalskiego 5, będzie miał radomski artysta plastyk, mój kolega, Leszek Kwiatkowski. I w ten sposób znów powróciliśmy do barw.
        Na wszystkie literacko - muzyczno - plastyczne imprezy gorąco zapraszam, a zajmującym się sztuką plastyczną, dedykuję poniższy wiersz:

*** (prawdziwa miłość rodzi się w bieli)

prawdziwa miłość rodzi się w bieli

przychodzi do nas jasna i czysta

to co się przyśni w białej pościeli

wymarzy w chmurach wyczyta z listów

uczucia nie lękają się czerni

powszednich barw ponurej szarości

i nawet gdy się na chwilę ściemni

nic nie uśmierci szczerej miłości

z czasem kolory życia się zmienią

biel czerń i szarość nagle przeniknie

prawdziwa miłość błyśnie czerwienią

a jej namiastka zbladnie i zniknie

Matematyk

2011-10-18T09:27:00.001-06:00

            Dziś pożegnaliśmy Witolda Jacka Maszczyńskiego - wieloletniego nauczyciela matematyki, wychowawcę młodzieży, byłego dyrektora II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej w Radomiu.
           Żegnałem Profesora, w imieniu wszystkich Absolwentów Szkoły, bo chociaż nie byłem nigdy Jego uczniem, moje ostatnie lata nauki w liceum przypadały na początek dyrektorskiej kadencji Profesora Maszczyńskiego. Zapamiętałem Go, jako życzliwego i pogodnego człowieka. Wielokrotnie rozmawialiśmy. Jedna z tych rozmów zapadła mi głęboko w pamięci. Profesor Maszczyński powiedział mi kiedyś, śmiejąc się, że nie lubi poezji Miłosza, w której wszystko jest tak niejasne i skomplikowane, woli wiersze Szarego, bo wszystko w nich jest takie klarowne i proste...
           Napisałem więc na tę smutną okoliczność krótki, prosty wiersz, którym żegnam Profesora, teraz już, jako młodszy "kolega po fachu", jak polonista - matematyka...

MATEMATYK

pamięci Profesora Witolda Jacka Maszczyńskiego

Nasze godziny

Są policzone

I bilans życia

Czeka nas wszystkich

Dodać szczęśliwe

Odjąć stracone

Mnożyć przez miłość

Dzielić przez bliskich

Życie – równanie

Z niewiadomymi

Wynik powinien

Wyjść nam poprawny

Każdy dzień bowiem

Tutaj na ziemi

To zbiór zamknięty

Nieprzeliczalny…

Asocjacje

2011-10-17T09:02:00.002-06:00

            Powracam raz jeszcze do tekstów opartych na zabawie słowami. W "Abecedarium" bawiłem się literami, w "Numerologii" - liczbami, a w "Szarości" i cyklu tulipanowym - różnymi odcieniami barw.
            "Asocjacje" stanowią moje skojarzenia z poszczególnymi literami alfabetu: od A do Z. Podobną zabawę podjął kiedyś Arthur Rimbaud w słynnym tekście "Samogłoski". Francuski poeta łączył jednak litery
z określonymi barwami.
           Mam nadzieję, że Czytelnicy, podczas lektury tego tekstu, będą mieli tak samo dobrą zabawę jak ja, gdy go pisałem, dobierając w poszczególnych wersach wyrazy, rozpoczynające się na kolejne litery alfabetu.
I jeszcze jedna uwaga. Wiersz w zasadzie się "zapętla" - zabawom słownym nie ma więc końca...

Astronomiczne skojarzenia:

Asfalt to niebo. Auta – gwiazdy.

„B”- inicjałem jest imienia

I kategorią prawa jazdy.

Czyny - ciągłe centrum człowieka:

Chęci i czas – chytry dla wszystkich.

Dach, drzwi, dom. Dziecko, które czeka

I drugi ktoś, drogi i bliski…

,,e-L-ki”, egzaminy, frustracje.

Gorzkie herbaty i jabłecznik.

Kochanie… Listy. Łzy. Mediacje.

Nagłe odejścia. Powrót… Rzeczy.

Sen to umysłu wyzwalanie:

Wieczne wędrówki wciąż w zaświatach.

Zbudzone zmysły. Zima. Zamieć.

Znów zjadą auta po asfaltach.

Astronomiczne skojarzenia:

Asfalt to niebo. Auta – gwiazdy.

„B”- inicjałem jest imienia

I kategorią prawa jazdy.

U fryzjera

2011-10-16T09:06:00.000-06:00

Po ostatniej wizycie u fryzjera przyszedł mi do głowy pomysł na prosty, zabawny tekst, wykorzystujący nie tak znowu łatwą technikę kaligramu, popularną w dwudziestoleciu międzywojennym. Pogrubione, rymujące się końcówki wersów, mają imitować spadające, obcinane włosy...

Zdolna fryzjerka Karo-

li -

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Włosy farbuje i pod-

ci-

na,

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Co dzień w jej lustrze inna mi -

na,

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Niecierpliwie czeka na fi-

nał…

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przychodzi chłopak lub dziew-

czy-

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I chce na „punka” albo ,,ski-

na”,

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

A więc farbuje i pod-

ci-

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zdolna fryzjerka Karo-

li-

na…

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

VII Regionalny Konkurs Literacki

2011-10-08T07:52:00.002-06:00

Stowarzyszenie Centrum Młodzieży „Arka”

Zespół Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta

Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 4 im. Polskich Olimpijczyków

Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 6 im. Jana Kochanowskiego

zapraszają do udziału

VII REGIONALNYM KONKURSIE LITERACKIM

pod hasłem:

(OPO)WIEŚCI & (DRA)MACIE

Regulamin:

1. Konkurs kierowany jest do uczniów szkół gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych

oraz studentów z terenu Radomia.

2. Prace oceniane będą w dwóch kategoriach:

a. pojedynczy utwór prozatorski o tematyce dowolnej (do 5 stron formatu A4);

b. pojedynczy utwór dramatyczny o tematyce dowolnej (do 5 stron formatu A4).

3. Prosimy o nadsyłanie utworów drogą elektroniczną, na adres e-mail: adrianszary@wp.pl wraz z krótką informacją na temat autora (imię, nazwisko, wiek, adres, telefon, nazwa i adres szkoły, nazwisko opiekuna) oraz dopiskiem
VII Regionalny Konkurs Literacki.

4. Prosimy o nienadsyłanie tekstów publikowanych lub nagrodzonych w innych konkursach.

5. Termin nadsyłania prac: do 15 listopada 2011r. Rozstrzygnięcie konkursu nastąpi:

21 listopada 2011r. o godz. 17.00 w SCM "Arka", przy ul. Chrobrego 7/9, w Radomiu.

6. Gościem specjalnym, a zarazem przewodniczącym Jury, w skład którego wejdą przedstawiciele organizatorów, będzie radomski prozaik i dramaturg – Grzegorz Bartos.

7. Laureaci, którzy o wynikach konkursu zostaną powiadomieni e-mailowo, otrzymają nagrody

i wyróżnienia ufundowane przez organizatorów.

Spotkania literackie i muzyczne

2011-10-08T07:44:00.000-06:00

W dniu 7 października 2011 roku o godzinie 17.00 w Klubie Środowisk Twórczych i Galerii - "Łaźnia" odbył się program słowno - muzyczny, zatytułowany "Kobieta od starożytności do współczesności", oparty na twórczości uczestników warsztatów literackich, prowadzonych w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży - "Arka". Wiersze i piosenki o kobietach recytowali uczniowie Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 6 im. Jana Kochanowskiego oraz Zespołu Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta, a także sami autorzy. Spotkaniu literackiemu towarzyszyły prezentacje multimedialne ze zdjęciami radomskich modelek oraz pokaz mody z kolekcją autorstwa Żanety Głowackiej.
Po wieczorze poetyckim, przybyli goście mogli zabrać ze sobą na pamiątkę ostatnią antologię powarsztatową "Na szarym początku..." oraz najnowszą publikację uczniowskiej twórczości literackiej, wydaną w języku polskim i niemieckim, której promocja odbędzie się 21 października 2011 roku
o godzinie 17.00 w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Józefa A. i Andrzeja S. Załuskich , przy ul. Piłsudskiego 12.
Najbliższe warsztaty literackie odbędą się natomiast 12 października 2011 roku o godzinie 17.00
w Stowarzyszeniu Centrum Młodzieży "Arka", przy Pl. Stare Miasto 2, a zaraz po nich o godzinie 19.00
w Kościele p.w. Świętej Rodziny, przy ul. Kelles - Krauza 19 - kolejny koncert w ramach
V Radomskich Wieczorów Organowych, podczas którego wystąpią: organistka - Mirosława Cieślak
oraz grająca na harfie - Maria Lewandowska. Na wszystkie te imprezy serdecznie zapraszam!

Kobieta od starożytności do współczesności

2011-10-01T07:58:00.002-06:00

Kobieta od zawsze fascynowała malarzy, rzeźbiarzy, poetów i muzyków. Mimo że powiedziano już o niej tak wiele, ciągle pozostaje zagadką…

Postanowiliśmy więc powrócić do tego jakże wdzięcznego tematu, w naszym słowno – muzycznym programie, złożonym z autorskich tekstów uczestników warsztatów literackich, które prezentują uczniowie radomskiego „Plastyka” i „Kochanowskiego”.

Ukazując różne sylwetki kobiet: od biblijnych: Ewy, Zuzanny, Magdaleny, przez XIX - wieczne emancypantki, aż po współczesne przedstawicielki płci pięknej, staramy się zgłębić tajemnicę tych istot, ale czy jest to w ogóle możliwe?...

Adrian Szary

Kobieta od starożytności do współczesności

Program słowno-muzyczny oparty na twórczości radomskiego poety Adriana Szarego oraz uczestników, prowadzonych przez niego, warsztatów literackich w "Arce", w wykonaniu uczniów ZSO nr 6 im. Jana Kochanowskiego oraz ZSP im. Józefa Brandta, a także samych autorów.

Autorzy tekstów:

Agnieszka Złotkowska - Danilczuk

Martyna Ruszczyk

Magdalena Krzesicka

Katarzyna Budzik

Monika Bieniek

Agnieszka Grela

Edyta Sieradz

Damian Lesiak

Maciej Kwiatkowski

Patryk Płokita

Adrian Szary

Recytatorzy:

Ewelina Mudra

Aneta Tkaczyk

Rozalia Mazur

Ewelina Walczak

Wiktoria Duszyńska

Oliwia Serafin

Karolina Seta

Maria Żurowska

Magdalena Włodarczyk

Karolina Wojdat

Zuzanna Matyga

Kinga Ambrożkiewicz

Maja Malec

Maria Krzyżanowska

Aleksandra Jędrasek

Hanna Korczak

Łucja Bojek

Julia Pogoda

Magdalena Krzesicka

Wojciech Grabowski

Mateusz Fido

Edyta Sieradz

Katarzyna Budzik

Kamil Dziekoński

Eryk Tarka

Piotr Wójcik

Jan Maciejewski

Damian Lesiak

Maciej Kwiatkowski

Radomski Klub Środowisk Twórczych i Galeria - "Łaźnia"

ul. Żeromskiego 56

7 października (piątek) 2011 rok, godzina 17.00

Jesienne wydawnictwa

2011-10-01T07:51:00.000-06:00

Ukazał się właśnie "Szkolny Zeszyt Wydawniczy", który miałem przyjemność redagować z moim kolegą germanistą - Adamem Michalczykiem. Książka zawiera teksty poetyckie uczniów biorących udział
w międzynarodowym konkursie "Liryx", organizowanym przez niemieckie radio, uczestników warsztatów literackich w "Arce", jednoaktówkę autorstwa wspomnianego przeze mnie nauczyciela języka niemieckiego oraz kilka moich najnowszych wierszy. Materiał został wydany w języku polskim i niemieckim, dzięki dofinansowaniu ze środków Polsko-Niemieckiej Współpracy Młodzieży (PNWM).

Przy okazji jesiennych wydawnictw, warto wspomnieć, że w kolejnym numerze "Rycerza Młodych", w rubryce "Ry(cerskie)my", prezentuję sylwetkę poetki Doroty Brańskiej. Na następne zaś warsztaty literackie, zapraszam wszystkich zainteresowanych 12 i 26 października 2011 roku o godzinie 17.00 do "Arki", przy Pl. Stare Miasto 2.

V Radomskie Wieczory Organowe

2011-09-26T10:22:00.000-06:00

Niebawem rusza już V edycja Radomskich Wieczorów Organowych. Z festiwalem jestem związany prawie od samego początku. Jego kierownikiem jest mój przyjaciel Jakub Kwintal, który komponował niegdyś muzykę do moich wierszy. To on zaproponował mi rolę konferansjera imprezy, którą przyjąłem z ogromną przyjemnością.

W tej edycji czekają nas co prawda tylko dwa koncerty, ale jak zapewniają organizatorzy, będą one niezapomniane. Podczas pierwszego, który odbędzie się 5 października 2011 roku, jak zawsze w środę, o godzinie 19.00, w Kościele p.w. Chrystusa Nauczyciela, przy ul. Chałubińskiego 15, wystąpią Panowie: Rafał Gumiela - organista z Bydgoszczy i Kamil Gumiela - saksofonista z Krakowa. Na program złożą się następujące utwory:

Jean Adam Guilain – Suite de second Ton
Prelude
Trio de flûtes
Dialogue

Josef Rheinberger – Sonata nr 20, op. 196
Präludium

Max Reger – Introduction und Passacaglia d-moll

Alojzy Thomys – Miniatury na saksofon

Marian Sawa – Fantazja Koncertująca na saksofon altowy i organy

Rafał Gumiela i Kamil Gumiela – Improwizacja.

Drugi koncert należał będzie do Pań: Mirosławy Cieślak – organistki z Radomia

i Marii Lewandowskiej z Bydgoszczy, która zagra na harfie. Koncert odbędzie się 12 października 2011 roku, o godzinie 19.00, w Kościele p.w. Świętej Rodziny, przy ul. Kelles – Krauza 19, a na jego program złożą się następujące utwory:

organy solo:

Johann Sebastian Bach (1685-1750) - Toccata, adagio i fuga C-dur BWV 564

Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1847) – Sonata A-dur op. 65 nr 3
Con moto maestoso
Andante tranquillo

Flor Peeters (1903-1986) – Wariacje nt. pieśni flamandzkiej op. 20

harfa solo:

Louis Spohr (1784-1859) – Fantazja c-moll op.35

Marcel Grandjany (1891-1975) - Fantazja na temat Haydna

Claude Debussy (1862-1918) – Arabesque nr 1

Bernard Andrès (*1941) – Absidioles.

Wstęp na koncerty jest bezpłatny. Szczegółowe informacje znajdują się na stronie festiwalu (organy.radom.pl). W imieniu organizatorów, artystów i swoim własnym rzecz jasna, serdecznie zapraszam. Do zobaczenia!

Patron roku 2012

2011-09-18T06:11:00.004-06:00

Przeczytałem jakiś czas temu na blogu Leszka Żulińskiego – poety i krytyka literackiego, wpis dotyczący patrona roku 2012. Obecny rok jest Rokiem Marii Curie – Skłodowskiej i Czesława Miłosza, w minionym czciliśmy Fryderyka Chopina. Co z rokiem 2012? Jak informuje „Gazeta Wyborcza”, w piątek Sejm ustanowił rok 2012 Rokiem Janusza Korczaka, Józefa Ignacego Kraszewskiego i ks. Piotra Skargi. Uchwały w tej sprawie przygotowała sejmowa Komisja Kultury i Środków Przekazu, a za ich przyjęciem posłowie zagłosowali niemal jednomyślnie.

Wniosek o ustanowienie roku 2012 Rokiem Janusza Korczaka złożył rzecznik praw dziecka Marek Michalak. W przyszłym roku mija 70 lat od śmierci, w obozie zagłady, tego wybitnego pedagoga i lekarza, autora książek dla dzieci, między innymi: „Króla Maciusia Pierwszego” oraz współtwórcy i dyrektora Domu Sierot dla dzieci żydowskich w Warszawie. Od założenia tego sierocińca, który istniał do roku 1942, minie w 2012 roku, sto lat. Za Rokiem Józefa Ignacego Kraszewskiego wnioskowali posłowie PSL. W 2012 roku przypada bowiem 200. rocznica urodzin polskiego pisarza o imponującym dorobku literackim, znanego przede wszystkim, jako autora powieści: „Stara Baśń”. Rok 2012 będzie także Rokiem ks. Piotra Skargi. Z tą inicjatywą wystąpili posłowie PO. W przyszłym roku przypada 400. rocznica śmierci jezuity, teologa, autora: „Żywotów świętych” i „Kazań sejmowych”.

Bolesław Prus

Instytut Książki proponował posłom jako patronaty na przyszły rok trzy nazwiska: Janusza Korczaka, Brunona Schulza (mija 120 lat od jego urodzin i 70 od śmierci), a także Bolesława Prusa (w przyszłym roku przypada 100. rocznica jego śmierci). Tych dwóch ostatnich pisarzy posłowie nie wzięli jednak pod uwagę. Szkoda. Przyznam, że trochę liczyłem, podobnie jak wspomniany Leszek Żuliński, na Rok Bolesława Prusa. Uważam, że ten znakomity, pozytywistyczny pisarz i publicysta wciąż pozostaje niedoceniony. Napisana przez niego „Lalka” jest arcydziełem. Jak słusznie zauważa Krzysztof Varga: „przez lata domagano się od polskiej literatury „nowej Lalki”. Zdaje się, że się nie doczekano. My mamy niepowtarzalną okazję doczekać się Roku Prusa”. No i niestety, także się nie doczekaliśmy…

Warsztaty literackie

2011-09-12T09:26:00.003-06:00

Po wakacyjnej przerwie rusza kolejna edycja warsztatów literackich. Te cykliczne spotkania prowadzę, już od trzech lat, dla osób zainteresowanych twórczością literacką. Głównymi adresatami moich zajęć są uczniowie oraz studenci z terenu Radomia i okolic.

Efektem warsztatów literackich stały się trzy antologie współczesnej literatury młodzieżowej: „Puzzle pamięci” (Radom 2008); „Nowa Teoria Literatury Użytkowej” (Radom 2009), a także „Na szarym początku…”(Radom 2010/2011).

Zorganizowaliśmy, jak dotąd, VI edycji Regionalnego Konkursu Literackiego,
z udziałem znanych, radomskich twórców poezji, prozy i dramatu. Gościli u nas, między innymi: Monika Mazur, Marcin Kępa, Walentyna Pawelec, Jacek Kowalczewski, Robert Utkowski i Sebastian Równy.

"Uliczka Tradycji" 2011 rok.

Warsztaty zaowocowały również indywidualnymi i zbiorowymi wieczorami literackimi w radomskich ośrodkach kultury. Swoją twórczość prezentowaliśmy w Miejskiej Bibliotece Publicznej, w ramach „Radomskiej Wiosny Literackiej”, w Resursie Obywatelskiej podczas „Radomskiego Festiwalu Filozofii – Okna”; w Teatrze Powszechnym im. Jana Kochanowskiego, w cyklu „Czytanie poezji”; w Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli, w ramach cyklu: „Miejsce kultury, kultura miejscowa”, a także w KŚTiG – „Łaźnia” pod hasłem: „na szarym początku…” Odwiedziliśmy także wiele szkół i uczelni, m.in.: ZSP im. Józefa Brandta, ZSM im. Oskara Kolberga, ZSO nr 4 im. Polskich Olimpijczyków, ZSO nr 6 im. Jana Kochanowskiego, Kolegium Licencjackie UMCS, Wyższą Szkołę Handlową oraz Wyższą Szkołę Nauk Społecznych i Technicznych. Występowaliśmy w kawiarniach: „Legenda”, „Parkowa” i „Czekolada”.

Uczestnicy warsztatów literackich odnoszą liczne sukcesy w konkursach poetyckich i prozatorskich, zarówno na szczeblu regionalnym: „Nastolatki wiersze piszą”, jak i ogólnopolskim: „O pióro anioła”, a nawet międzynarodowym „Liryx”. W przygotowaniu jest antologia będąca pokłosiem tego ostatniego konkursu. Niedawno natomiast ukazał się mój krótki artykuł ukazujący warsztaty literackie, jako lekcyjne i pozalekcyjne sposoby motywowania do twórczości, w publikacji pokonferencyjnej: „Twórczość w szkole”, pod red. Barbary Myrdzik i Małgorzaty Karwatowskiej. Tekst dostępny w mojej witrynie, w dziale: „artykuły”.

Nowy sezon warsztatów rozpoczęliśmy od prezentacji naszej najnowszej twórczości, w ramach tegorocznej „Uliczki Tradycji” podczas imprezy „Słowo na warsztacie”. Na najbliższe spotkania warsztatowe zapraszam wszystkich zainteresowanych 14 i 28 września 2011 roku do „Arki”, przy Pl. Stare Miasto 2, na godzinę 17.00.

Słowo na warsztacie

2011-09-03T05:15:00.003-06:00

Już po raz kolejny będę miał przyjemność brać udział w „Uliczce Tradycji”. Od trzech lat prowadzę, w trakcie trwania tej dużej, miejskiej imprezy, „Kawiarnię Literacką Resursy”.

W 2009 roku jej gośćmi byli uczniowie radomskiego „Plastyka”, którzy w strojach z dwudziestolecia międzywojennego prezentowali wiersze i piosenki autorów z tamtej epoki. Rok później, w 2010 roku, prezentowałem własne wiersze, bajki oraz opowiadania.

W tym roku także zaprezentuję kilka moich nowszych i starszych utworów. Zaprosiłem jednak do „Kawiarni Literackiej Resursy” moich przyjaciół – radomskich poetów i prozaików, tych po debiutach książkowych i przed debiutami, jak chociażby uczestnicy, prowadzonych przeze mnie warsztatów literackich w „Arce”. Imprezę nazwaliśmy „Słowo na warsztacie”, w nawiązaniu do hasła tegorocznej „Uliczki Tradycji” – „Siła w rzemiośle”.

Myślę, że będzie to dobra okazja do zintegrowania środowiska radomskich twórców, jak i zapoznania mieszkańców Radomia z ich publikacjami. Chciałoby się rzec: „Siła w rzemiośle”! „Siła w precyzji”! „Siła w prozie”! „Siła w poezji”! W imieniu wszystkich autorów, serdecznie zapraszam 10 i 11 września 2011 roku do „Resursy Obywatelskiej”, pomiędzy godziną 14.30 a 17.00. Szczegółowy harmonogram „Słowa na warsztacie” zamieszczam poniżej:

sobota 10.09.2011r.

14.30 - Otwarcie „Kawiarni Literackiej” (sala baletowa)

14.35 - Magdalena Krzesicka

14.45 - Patryk Płokita

14.55 - Damian Lesiak

15.05 - Martyna Ruszczyk

15.25 - Kamil Radulski

15.55 - Monika Mazur

16.10 - Robert Utkowski

16.40 - Jacek Skwirowski
16.50 - Adrian Szary

17.00 - Zamknięcie „Kawiarni Literackiej”.

niedziela 11.09.2011r.

14.30 - Otwarcie „Kawiarni Literackiej” (sala baletowa)

14.35 - Paulina Matysiak

14.45 - Sebastian Równy

15.15 - Grzegorz Bartos

15.45 - Marcin Rusek

16.15 - Marcin Kępa

17.00 - Zamknięcie „Kawiarni Literackiej”.

Legenda o Florianie Szarym

2011-08-27T06:52:00.002-06:00

Przeczytałem niedawno, w „Leksykonie zdań polskich” profesora Jerzego Bralczyka, językoznawcze refleksje na temat zdania wypowiedzianego przez Floriana Szarego w roku 1331 na pobojowisku pod Płowcami: „Bardziej boli zły sąsiad niźli rany”. Postanowiłem powrócić do legendy o moim przodku, którą słyszałem kiedyś w Kozłówce i tak powstał ten żartobliwy wiersz „Legenda o Florianie Szarym”, stylizowany na piosenkę Jacka Kaczmarskiego – „Przyczynek do legendy o świętym Jerzym”:

W królewskim grodzie Surdęga

Chłopczyk przychodzi na świat

I nikt nie wie, że mordęga

Czeka go przez wiele lat…

I że po niej przyjdzie sława,

Że go będzie Zamość znał,

Bo Łokietka Władysława

Dzielnym się rycerzem stał.

Florian Szary! Florian Szary!

Kraj zażądał twej ofiary,

Chlubo mego rodu pierwsza.

Wprawny w bitwie pod Płowcami,

Zdobisz herb swój Jelitami…

To jeszcze nie koniec wiersza.

Kiedy w bitwie pod Płowcami

Rannego go ujrzał król,

Dłonie splatał jelitami…

Lecz nie skarżył się na ból,

A rozmowa rozegrana

Znana po dzisiejsze dni:

-„Czy cię bardzo boli rana?”

-„Bardziej boli sąsiad zły!”

Florian Szary! Florian Szary!

Król ci dał wspaniałe dary,

Sławy perspektywa szersza.

Walcząc w bitwie pod Płowcami,

Zdobyłeś herb z Jelitami…

To jeszcze nie koniec wiersza.

Jak czytamy u Długosza

Król o nic już nie pytał

Florkowi nie skąpił grosza,

Herb nadając z Jelita.

Dziś na obrazie Kossaka,

W powieści Kraszewskiego,

Tej legendy puenta taka:

Naśladujcie Szarego!

Florian Szary! Florian Szary!

Taki awans? Nie do wiary,

Nagle szarość jakby bielsza.

Dzięki bitwie pod Płowcami,

Masz własny herb z Jelitami…

To jeszcze nie koniec wiersza.

Chociaż umarł Florian Szary,

Choć już całkiem inny wiek

Życie wciąż żąda ofiary

Wciąż wojować musi człek…

Flor w legendzie ukazany,

Któremu los dawał w kość

Uczy, że choć bolą rany

To już złych sąsiadów dość!

Florian Szary! Florian Szary!

Obracają się zegary,

A zatem prawda najszczersza:

Herby zdobywajmy sami,

Lecz sercem - nie jelitami…

I to już jest koniec wiersza.

Epistemologia duszy

2011-08-22T07:38:00.003-06:00

Dostałem właśnie tomik od młodej poetki Martyny Ruszczyk. Postanowiłem poświęcić mu kilka słów, na moim blogu, chociażby dla zasygnalizowania tego, co dzieje się w radomskiej kulturze. Autorka książki pochodzi bowiem z Radomia, gdzie ukończyła VII Liceum Ogólnokształcącego im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego i związana była z grupą poetycką – „Eliksir”. Obecnie jest studentką dziennikarstwa i komunikacji społecznej w Wyższej Szkole Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza, w Warszawie.

Zainteresowania naukowe Martyny mają swoje odzwierciedlenie w tematyce zbioru. Tomik zatytułowany jest „Epistemologia duszy”. Jak zapowiada autorka, czytając go, można odbyć podróż w głąb jej duszy oraz otworzyć drzwi do innego, magicznego świata. Rzeczywiście wiele w tym zbiorze, niekiedy bardzo osobistej, liryki miłosnej. Nie brakuje jednak wątków filozoficznych, a nawet społeczno – etycznych.

Prezentowane teksty przypominają momentami erotyki Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej. W „Epistemologii…” znajdziemy także wyraźne inspiracje twórczością Cypriana Kamila Norwida, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego oraz Rafała Wojaczka. Martyna Ruszczyk pisze raczej poetyckie miniatury, posługuje się wierszem wolnym o nieregularnej wersyfikacji, co w przypadku tych akurat tekstów uważam za zaletę. Całość dopełniają interesujące grafiki i sentencje, otwierające poszczególne części zbioru.

Gorąco polecam wszystkim tomik „Epistemologia duszy”. Te niezwykle subtelne, kobiece erotyki będą doskonałą lekturą nie tylko dla pań, ale także dla panów, którzy być może dzięki nim, zrozumieją bardziej tajemniczy świat swoich partnerek. Martyna Ruszczyk, jako jedna z wielu radomskich twórców, zaprezentuje swoją poezję podczas tegorocznej „Uliczki Tradycji”. Wtedy też będzie na pewno okazja do rozmów z autorką. Już teraz, do udziału w tym spotkaniu, serdecznie zapraszam!

Lanckorona

2011-08-17T09:35:00.001-06:00

Ostatnich kilka dni spędziłem z żoną w Lanckoronie. Na temat tej malowniczej wioski śpiewał, na płycie „Niezwykłe miejsca”, Marek Grechuta:

Lanckorona, Lanckorona
rozłożona gdzie osłona
od spiekoty i od deszczu,
od tupotu szybkich spraw.

Podczas podróży czytałem książkę Wojciecha Majewskiego – „Marek Grechuta. Portret artysty”. Dzięki niej poznałem jeszcze lepiej biografię tego wspaniałego poety i kompozytora, a także dowiedziałem się więcej o jego związkach z Lanckoroną.

Przy okazji udało mi się odwiedzić Kraków. Zajrzałem nawet do kawiarni „Nowa Prowincja”, przy ulicy Brackiej, na której niczym w piosence padał deszcz… Miejsce to związane jest z innym, krakowskim piosenkarzem – Grzegorzem Turnauem, który śpiewał niegdyś:

w Krakowie na Brackiej

pada deszcz
gdy konieczność istnienia

trudna jest do zniesienia.

Bardzo lubię wypoczywać w Lanckoronie. Dotychczasowe moje pobyty zaowocowały krótkimi formami haiku dotyczącymi, między innymi, obecnych tam ruin zamku:

Ruiny zamku

to na talerzu miasta

okruch przeszłości...

Znalazły się one w tomiku "CV", który w tym roku przekazałem Towarzystwu Przyjaciół Lanckorony. Niewątpliwie ta przepiękna, podkrakowska wioska zasługuje na nieco dłuższy wiersz, który - kto wie – może się jeszcze kiedyś narodzi…

To moja droga, czyli źródło wciąż bije...

2011-08-10T04:37:00.001-06:00

Skończyłem właśnie czytać biografię Jacka Kaczmarskiego – „To moja droga”. Autorem książki jest Krzysztof Gajda – adiunkt w Zakładzie Semiotyki Literatury Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, w Poznaniu. Publikacja odsłania przed nami życie i twórczość tego znakomitego, polskiego poety, prozaika oraz pieśniarza.

Poznajemy Jacka, jako genialne dziecko artystów plastyków: Anny Trojanowskiej – Kaczmarskiej oraz Janusza Kaczmarskiego. Śledzimy lata jego nauki w XV Liceum Ogólnokształcącym im. Narcyzy Żmichowskiej, w Warszawie, a następnie okres studencki na polonistyce Uniwersytetu Warszawskiego. Napotykamy tu na wiele ciekawostek, dotyczących okresu edukacji, jak chociażby fakt, że przebiegała ona indywidualnym tokiem, a praca dyplomowa powstała w ciągu zaledwie dziesięciu dni(!).

Przemierzamy, wraz z autorem książki, kolejne etapy działalności artystycznej Kaczmara, która rozpoczęła się debiutem na „Warszawskim Jarmarku Piosenki”, rozwinęła w kabarecie Jana Pietrzaka „Pod Egidą” oraz we współpracy z Przemysławem Gintrowskim i Zbigniewem Łapińskim, a zakończyła na karierze solowej. W roku 1981, podczas trasy koncertowej we Francji, zaskoczył Jacka Kaczmarskiego stan wojenny. Trzy lata później został członkiem Redakcji Rozgłośni Polskiej „Radia Wolna Europa”, w Monachium. Do Polski powrócił, na krótko, w 1990 roku. Pięć lat później wyjechał do Australii, skąd do kraju przyjeżdżał już tylko okazjonalnie, na koncerty promujące kolejne jego płyty.

Książka „To moja droga” opisuje nie tylko trasy koncertowe pieśniarza, proces powstawania jego piosenek, wierszy i powieści, ale także, a może przede wszystkim jego życie codzienne, które wyłania się z opowieści rodziny, przyjaciół i znajomych. Dowiadujemy się, między innymi, o nieudanych małżeństwach Jacka, alkoholizmie, z którym walczył i o jego ostatniej walce z chorobą – rakiem przełyku, niestety przegranej…

Biografia Jacka Kaczmarskiego pozwoliła mi nieco inaczej spojrzeć na tego artystę. Kiedy odnosił sukcesy, ja byłem jeszcze dzieckiem. Potem słuchałem zupełnie innej muzyki. Jego twórczości prawie nie znałem. Zbyt szybko zaszufladkowałem go, jako „barda Solidarności” od „Murów”; „Obławy” i innych piosenek z podtekstem politycznym. Tej jednostronnej interpretacji jego twórczości – jak się okazuje - pieśniarz nie znosił. Starał się uciekać przed tą rolą, przypisaną mu przez społeczeństwo. Sam uważał się przede wszystkim za poetę. Po przeczytaniu książki Krzysztofa Gajdy sięgnąłem po płytę „Źródło”, wydaną w cyklu „Złota Kolekcja” przez Pomaton, rok po śmierci Jacka Kaczmarskiego. Odkrywam na niej nowe oblicze Kaczmara, dzięki takim utworom, jak: „O krok”; „Piosenka napisana mimochodem”; „Nasza klasa”; Przyczynek do legendy o Św. Jerzym”; „Lekcja historii klasycznej” czy „Sen Katarzyny II”. To moje ulubione piosenki. Jeśli dodać do tego zestawu „Lalkę, czyli polski pozytywizm”, „Encore, jeszcze raz” i „Testament `95”, wyłania się portret doskonałego poety, muzyka, piosenkarza. Polecam wszystkim książkę „To moja droga”, a także płytę ,,Źródło”, bo choć od śmierci Kaczmarskiego minęło siedem lat, to „źródło wciąż bije…” i bić nie przestanie.

Most pośrodku światów

2011-08-07T11:21:00.004-06:00

Mój kolega Kamil Radulski wydał właśnie drugą książkę poetycką, zatytułowaną „Most pośrodku światów”. Na tomik składają się trzydzieści trzy wiersze oraz ilustracje, autorstwa Jacka Skwirowskiego, który także zaprojektował okładkę książki. Autorem wstępu jest Marcin Kępa. W ten sposób powstało w pełni radomskie wydawnictwo.

Radom to jednocześnie jeden z tematów tego zbioru. Rodzinne miasto autora, przywoływane jest w wierszach z pewną nostalgią, ponieważ obecnie przebywa on
w Warszawie, której interesujące, liryczne opisy również znajdują się w tomiku.
Ta poetyka przypomina mi trochę twórczość Józefa Czechowicza, jego teksty ukazujące Lublin.

W „Moście…” znajdziemy także odwołania do takich poetów, jak: Rafał Wojaczek, Edward Stachura, a nawet Zbigniew Herbert. Postać „Pana Cogito”
- z wierszy tego ostatniego - wyraźnie zainspirowała Kamila Radulskiego
do wykreowania lirycznego bohatera nazwanego „Czarnym panem”. Cykl ten wykorzystuje ciekawą grę słów, opartą na semantyce koloru czarnego.

Nie sposób, nie zwrócić uwagi na erotyki, zawarte w tym zbiorze. Jawi się z nich opis pięknych, rudowłosych bohaterek, z piegami, lokami, porównywanych
w zaskakujący sposób do luksusowych alkoholi. Przy tej okazji pragnę zwrócić uwagę na nietypową „Odę do szklaneczki whisky” wartościowanej pozytywniej od człowieka.

Promocja książki ma ruszyć na jesieni, a ja już dzisiaj gratuluję Kamilowi wydania kolejnej publikacji. To wielka odwaga dzielić się z czytelnikiem swoimi przeżyciami, emocjami, tworząc tytułowy most pośrodku światów: autora i odbiorcy. Wcale nie jest to łatwe – jak bowiem twierdził Baruch Spinoza, z którego myśli uczynił motto swej książki Kamil Radulski - „Bo też wszystko wzniosłe jest równie trudne jak rzadkie”.

Częstochowa

2011-08-05T03:26:00.005-06:00

Jutro wyrusza XXXIII Radomska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. Jeszcze jako uczeń liceum - zainspirowany pewną pocztówką, którą przysłali mi stamtąd przyjaciele, napisałem krótki wiersz, oparty na „etymologii ludowej” nazwy miasta - Częstochowa. Znalazł się on w zbiorze „Do Ciebie Ojcze… Antologia współczesnych modlitw polskich”, wydanej przez ZLP Oddział w Radomiu.

Do tego tekstu skomponował później muzykę Jakub Kwintal i tak powstała, zdaje się nasza pierwsza piosenka. Zamieszczam jej tekst, z myślą o wszystkich pielgrzymach, peregrynujących do tego niezwykłego miejsca.

CZĘSTOCHOWA

Często chowa
Twarz surowa
Miłość wielką,

Wiarę wszelką

I nadzieję…

Czemu tak się dzieje?

Chowa często

Serca męstwo,

Objawienie i męczeństwo

Ukrywa je wciąż przed światem.

Dlaczego jestem Piłatem?

Często chowa

Dobre słowa,

Szlak upadków,

Bojąc się świadków

Tych, co są w pobliżu

Widzą mnie. Wiszę na krzyżu…

Wianek z myśli, Radom 2007r.

Dla powstańca

2011-08-01T02:16:00.000-06:00

Sześćdziesiąt siedem lat temu wybuchło Powstanie Warszawskie. Z tej okazji pragnę przypomnieć mój patriotyczny wiersz „Dla powstańca”, nie zamieszczany jeszcze nigdy na blogu, który napisałem w sześćdziesiątą rocznicę tego wydarzenia, na zamówienie kwartalnika dla środowisk polskich i polonijnych w świecie „Nasza Rota”. Znalazł się on potem w mojej debiutanckiej książce poetyckiej – „Wianek z myśli”.

Utwór dedykowałem mojemu pradziadkowi - Michałowi, który poległ

w Powstaniu Warszawskim. Wydarzenia te przeżyli: moja prababcia - Stanisława (zmarła w 2001 roku) i moja babcia – Barbara wraz z bratem Romanem, którzy w tym czasie mieszkali w stolicy, a do Radomia trafili dopiero po wojnie.

Niechaj ten wiersz będzie hołdem, złożonym tym, którzy polegli za Ojczyznę

i przestrogą dla żyjących, by koszmar wojny nigdy już się nie powtórzył.

Michałowi Gołowiczowi

Powstałeś… krusząc łańcuch stagnacji,

Siłą swych działań! Nie deklaracji.

Jak lew, którego łaknienie złości,

Szukałeś szlaku do zbóż wolności.

Miały być mąką potomnych chleba.

Znalazłeś drogę. Wiodła do nieba…

(Nie rosły zboża na ziemskiej bryle)

Dusza ma wolność! Ciało w mogile.

Zastałem… łańcuch walk rozerwany,

Ojczyznę wolną. Kraj ukochany.

Jak szczenię leżę w kojcu – w pamiątkach,

We krwi poległych, w powstańców szczątkach,

Karmiony chlebem z mąki wolności,

Który nasyca głodnych miłości.

I nie zapomnę ani na chwilę

Modlić się za tych, co śpią w mogile.

Lublin, 1 sierpnia 2004r.

Tour now, czyli muzyczne podróże z Turnauem

2011-07-31T05:10:00.001-06:00

Znany, krakowski kompozytor, poeta, wykonawca, tak zwanej, piosenki poetyckiej – Grzegorz Turnau obchodzi dziś swoje urodziny. Mój pierwszy kontakt z jego muzyką to teledysk do piosenki „Cichosza”, który zobaczyłem w telewizji. Były to lata dziewięćdziesiąte, a ja uczęszczałem wtedy do szkoły podstawowej. Pamiętam, że w rozgłośniach radiowych, karierę robił wówczas utwór „Kawałek cienia”. W roku 1995, w warszawskim „Empiku”, kupiłem sobie pierwszą płytę kompaktową tego artysty – „To tu, to tam”, na której znalazłem takie przeboje, jak: „Bracka”, „Między ciszą a ciszą” czy chociażby tytułowy utwór. Następnie, w wersji kasetowej, zdobyłem świetny zapis koncertu, który ukazał się pod nazwą „Turnau w Trójce”, z roku 1994.

Największe zainteresowanie twórczością Grzegorza Turnaua, nastąpiło u mnie, w okresie szkoły średniej. Uzupełniłem wówczas dyskografię o takie płyty, jak: „Naprawdę nie dzieje się nic”, z roku 1991; „Pod światło”, z 1993; „Tutaj jestem” (moim zdaniem jedna z lepszych płyt), z 1997; wydana rok później „Księżyc w misce” oraz „Ultima”, z roku 1999. W kolekcjonowaniu płyt pomógł mi mój przyjaciel Jakub Kwintal, z którym pisaliśmy wówczas piosenki, utrzymane zresztą w bardzo podobnym do „turnauowego” stylu. Ukazały się one na płycie „Kiedy zasiadam do pianina”, nagranej w radomskim radiu i promowanej później podczas naszych, wspólnych koncertów.

Na kolejne nagrania Grzegorza Turnaua czekałem trzy lata. W roku 2002, już jako student polonistyki, kupiłem płytę „Nawet”, utrzymaną w zupełnie innym klimacie niż poprzednie. Potem ukazały się „Cafe Sułtan”, w 2004, z piosenkami „Kabaretu Starszych Panów”; „11:11”, z roku 2005 i wydana w 2006 – „Historia pewnej podróży”, dedykowana Markowi Grechucie. Piosenek, pochodzących z tego ostatniego krążka, miałem okazję wysłuchać na żywo, rok później, podczas koncertu Grzegorza Turnaua, w Radomiu. W rodzinnym mieście udało mi się zobaczyć tego muzycznego idola jeszcze dwa razy – raz, podczas koncertu z Andrzejem Sikorowskim – „Pasjans na dwóch”, w roku 2008 i drugi raz, zimą 2009, zupełnie przypadkiem, w radomskim Teatrze Powszechnym, w którym Turnau nagrywał piosenki do spektaklu „Romeo i Julia”, w reżyserii Katarzyny Deszcz. Jedna z nich znalazła się na wydanej, przed rokiem, „Fabryce klamek”, co przyznam niezwykle mnie cieszy. W międzyczasie ukazał się jeszcze dość nietypowy krążek „Do zobaczenia”, na który złożył się wybór piosenek z dotychczas wydanych płyt, a także nagrania dotąd niepublikowane oraz prawie wszystkie teledyski. Wcześniej rolę takiego „the best of” pełniła, wydana dziesięć lat temu, płyta – „Kawałek cienia”.

Podczas wszystkich wspomnianych wizyt Grzegorza Turnaua w Radomiu, udało nam się zamienić chociaż parę słów. Od kilku lat korespondujemy ze sobą. Z niecierpliwością czekam na jego kolejny koncert, w moim rodzinnym mieście, promujący ostatnią płytę „Fabryka klamek” i na zapowiadane DVD z tej właśnie trasy koncertowej, które ma się ukazać jeszcze w tym roku. Jubilatowi życzę dalszych sukcesów i kontynuowania tej bardzo dobrej tradycji uprawiania piosenki poetyckiej.

Ewa

2011-07-25T03:18:00.000-06:00

Dawno nie zamieszczałem na tym, jak deklarowałem, literackim blogu, moich, nowych wierszy. Oto najnowszy, okolicznościowy tekst o biblijnej Ewie, więc pewnie choć trochę o każdej z kobiet...

Przyglądam się

jej szukając

podobieństw

do biblijnej imienniczki

i oto dostrzegam

pramatkę

oddaną mężowi

wciąż blisko natury

a kiedy widzę

jak opiekuje się dziećmi

jak troszczy się o męża

jak pielęgnuje kwiaty

wiem że taka

będzie

kiedyś moja

żona

ta która kusi

dziś zakazanym

owocem

dojrzewającej miłości

Beatelmania

2011-07-22T03:55:00.000-06:00

Ostatnio odżył we mnie sentyment do piosenek grupy "The Beatles". Myślę, że w dużej mierze jest to spowodowane koncertem grupy "The Postman", czyli tak zwanych polskich "Beatlesów" z Polkowic, w moim, rodzinnym Radomiu.
Z przyjemnością powracam do starych kaset, czwórki z Liverpoolu, które pieczołowicie kolekcjonowałem w dzieciństwie. To były czasy, kiedy kasety można było kupić za naprawdę śmieszne pieniądze. Udało mi się zatem zebrać całą dyskografię, od pierwszej płyty, wydanej w roku 1963, zatytułowanej "Please Please Me", przez - jak twierdzą krytycy muzyczni - szczyt osiągnięć kompozytorskiej spółki Lennon/McCartney, czyli płytę "Sgt. Pepper`s Lonely Hearts Club Band" z roku 1967, aż po ostatni krążek, z roku 1970 - "Let It Be".
To niesamowite, że w ciągu dziesięciu lat działalności udało się: Lennonowi, McCartneyowi, Harrisonowi i Starrowi wydać ponad dwanaście płyt, napisać ponad sto piosenek, z których ponad połowa to przeboje znane do dzisiaj na całym świecie.

              Fascynująca jest także solowa kariera Johna Lennona, jego wielka miłość do Yoko Ono, działalność na rzecz pokoju i tragiczna śmierć... Dziesięć lat temu zmarł także George Harrison. Świetnie natomiast radzą sobie - mój ulubiony Beatles - Paul McCartney (on także przeżył swoją wielką miłość do nieżyjącej już Lindy, z którą tworzył zespół "Wings") i Ringo Starr, który całkiem niedawno koncertował w Polsce.
Beatlesi wpłynęli na wielu twórców, między innymi: polski zespół "Czerwone gitary", gdzie inspiracje spółką Lennon/McCartney są bardzo widoczne, w stylu uprawianej muzyki, na grupę "Universe", której nazwa wywodzi się przecież z tytułu piosenki Beatlesów - "Across the Universe". Wpływali także na innych idoli mojego dzieciństwa, na przykład, na muzyków grupy "Queen", której członkowie, dzień po zabójstwie Lenonna, wykonali podczas koncertu jego wielki przebój "Imagine", a na płycie "Hot Space" nagrali utwór "Life Is Real"(song for Lennon). Myślę, że spokojnie mógłbym podpisać się pod słowami Grzegorza Turnaua, który powiedział, w jednym z wywiadów, że byłby zupełnie innym człowiekiem, gdyby nie znał i nie słuchał muzyki "Beatlesów".

Śmierć filozofa

2011-07-17T04:48:00.002-06:00

Dziś mija dwa lata od śmierci wybitnego filozofa profesora Leszka Kołakowskiego. Bliżej zainteresowałem się jego sylwetką, gdy dowiedziałem się, że podobnie jak ja, jest absolwentem II LO im. Marii Konopnickiej w Radomiu. Początkowo stykałem się jedynie z jego pismami filozoficznymi. Później dowiedziałem się także o nieco mniej znanej twórczości literackiej, takiej jak chociażby cykl "13 bajek z Królestwa Lailonii". Stało się to za sprawą dyplomowej pracy, uczennicy radomskiego "Plastyka". Potem przeczytałem ten bajkowy zbiór podczas mojej bibliotekarskiej pracy w radomskim ZSO nr 4 im. Polskich Olimpijczyków. Szkoła realizowała projekt, związany z tym wielkim myślicielem i posiadała w szkolnej bibliotece niemal wszystkie jego dzieła. Wspominam o tym w artykule "Moje refleksje w pierwszą rocznicę śmierci filozofa" opublikowanym, rok temu, na łamach "Miesięcznika Prowincjonalnego". Tekst jest dostępny na moim blogu, pod datą: październik 2010. Do wspomnień dołączyłem także wiersz, stanowiący kompilację tytułów dzieł filozofa, zatytułowany "Notatki z filozofii", który ukazał się później, w mojej, drugiej książce poetyckiej "CV". Zamieściłem go także na mojej stronie, w dziale: poezja.

Leszek Kołakowski w "Resursie Obywatelskiej"

fot. K. Wawrzak

Od trzech lat, "Resursa Obywatelska" w Radomiu organizuje Radomski Festiwal Filozofii - "Okna" im. Profesora Leszka Kołakowskiego. Uczestniczę w nim od samego początku. W pierwszej edycji prowadziłem dla uczniów radomskich szkół średnich warsztaty literackie. Promowaliśmy też pierwszą antologię współczesnej literatury młodzieżowej, zatytułowaną "Puzzle pamięci". Podczas drugiej edycji wygłosiłem wykład, zatytułowany "Aksjologia dla dużych i małych, czyli świat wartości w "13 bajkach z Królestwa Lailonii" Leszka Kołakowskiego". Tekst referatu ukazał się niedawno, w nieco zmodyfikowanej wersji, w postaci artykułu, w publikacji: "Przeobrażenia w kulturze i edukacji na przełomie XX i XXI wieku", pod redakcją Małgorzaty Karwatowskiej i Adama Siwca. Następnie przedrukowany został, w skróconej wersji, w "Guliwerze" nr 1/2010. Dostępny także na mojej stronie, w dziale: artykuły.

W ostatniej, trzeciej edycji Radomskiego Festiwalu Filozofii - "Okna", prezentowaliśmy z uczestnikami, prowadzonych przeze mnie warsztatów literackich, w "Arce" swoją filozoficzną poezję, w ramach "Filozoficznego stand - upu", w kawiarni "Parkowa". Uważam, że festiwal jest wspaniałym pomysłem, propagującym postać i filozoficzną myśl tego wybitnego radomianina - Leszka Kołakowskiego. Pamiętajmy o nim i wielu innych, wspaniałych ludziach, pochodzących z naszego miasta. Tych, którzy mieszkają tu do dzisiaj i tych, którzy rozjechali się po świecie. Jak bowiem pisał profesor: "najmądrzejsi ludzie są z Radomia", a "Radom to środek świata".

Melancholia

2011-07-13T03:49:00.001-06:00

Wczoraj byłem, w radomskim kinie „Helios”, na najnowszym filmie Larsa von Triera – „Melancholia”. Tak się złożyło, że dokładnie rok temu, w ramach „Klubu Dobrego Filmu”, organizowanego przez „Resursę Obywatelską”, przypomniałem sobie jego produkcję z roku 2003 - zatytułowaną „ Dogville”, w której, w roli głównej obsadził Nicole Kidman. Dwa lata temu, natomiast, podczas „Elektryzujących Maratonów Filmowych”, obejrzałem jego głośny wówczas film – „Antychryst”. Z tych trzech obrazów, najwyżej oceniam „Melancholię”.

kadr z filmu Larsa von Triera "Melancholia"

Ten psychologiczny film jest kompozycyjnie, mimo wszystko, zbliżony do „Antychrysta”. Złowrogi, operowy wstęp, podział na części i klamra, spinająca całą fabułę. Akcja filmu koncentruje się na życiu dwóch sióstr: Justine (znakomita, zresztą nagrodzona już rola, Kirsten Dunst) i Claire (Charlotte Gainsbourg – znana z obrazu „Antychryst”), w obliczu zbliżającego się zniszczenia Ziemi, za sprawą nadciągającej planety o nazwie „Melancholia”. Justine, pracująca w agencji reklamowej, tuż po ślubie z Michaelem, popada w melancholię (swoją drogą interesujący pomysł reżysera na grę znaczeniami tytułowego słowa). Ta „choroba duszy” pozwala jej pogodzić się ze zbliżającą zagładą, podczas gdy jej siostra Claire, dotychczas zrównoważona i spokojna, na wieść o nadciągającej katastrofie, popada w obłęd.

Zaraz po premierze filmu, przeczytałem w „Dużym Formacie” wywiad z Larsem von Tierem, który stwierdził, że „Melancholia” jest jego sposobem na pogodzenie się z samym sobą, z dotychczasowymi lękami, obsesjami i depresją. Jeśli tak ma wyglądać „pogodzenie się” ze sobą i światem, to daj Boże zdrowie, ale film zobaczyć warto. Gorąco polecam. Trzeba tylko uważać, by po wyjściu z kina, nie udzielił nam się nastrój głównej bohaterki Justine i byśmy zanadto nie popadli w melancholię…

Kwestionariusz Prousta

2011-07-11T02:49:00.001-06:00

Co jest największym nieszczęściem?
Śmierć bliskiej osoby.

Gdzie chciałbyś żyć?

Nieważne gdzie. Ważne z kim i jak.

Na czym polega doskonałe szczęście na ziemi?
Na byciu w zgodzie z samym sobą i… z innymi.

Jakie błędy najłatwiej wybaczasz?
Językowe.

Ulubiony bohater powieściowy?
Ignacy Rzecki.

Ulubiona postać w historii?
Napoleon Bonaparte.

Ulubione bohaterki w rzeczywistości?
Żona, Mama, Babcia.

Ulubiona bohaterka literacka?

Lotta z „Cierpień Młodego Wertera” Goethego.

Ulubiony malarz?
Tycjan.

Ulubiony kompozytor?
Chopin.

Jakie cechy najbardziej cenisz u mężczyzn?
Odwagę i zaradność.

Jakie cechy najbardziej cenisz u kobiet?
Wrażliwość i kobiecość.

Ulubiona cnota?
Mądrość.

Ulubione zajęcie?
Pisanie.

Kim albo czym chciałbyś być?
Coraz lepszym człowiekiem.

Główny rys charakteru?
Nie mnie to oceniać.

Co najbardziej cenisz u przyjaciół?
To, że są.

Największa wada?

Upór.

Sen o szczęściu?
Jeszcze mi się nie przyśnił.

Jaki chciałbyś być?
Lepszy.

Ulubiony kolor?
Szary.

Ulubiony kwiat?
Tulipan.

Ulubiony ptak?
Wróbel.

Ulubiony pisarz?
Prus.

Ulubiony poeta?
Herbert.

Bohaterowie w rzeczywistości?
Uczniowie.

Bohaterki w historii?
Emilia Plater.

Ulubione imiona?
Magdalena, Karolina, Antoni, Adam.

Czego najbardziej nie cierpisz?

Ryżu.

Jakimi postaciami historycznymi najbardziej gardzisz?
Hitlerem, Stalinem i jeszcze wieloma innymi.

Jakie osiągnięcia militarne najbardziej podziwiasz?
Powstania: listopadowe, styczniowe, warszawskie.

Jakie reformy najbardziej podziwiasz?

Te, które ułatwiają nam życie.

Jaki talent chciałbyś mieć?

Muzyczny.

Jak chciałbyś umrzeć?
Bezboleśnie.

Obecny stan ducha?
Dobry.

Motto?

Robić swoje.

Oliwier, czyli wspomnienia z dzieciństwa

2011-07-10T06:02:00.003-06:00

Dzisiaj wybieram się na urodziny do mojego siostrzeńca Oliwiera. Co prawda dopiero jutro kończy sześć lat, ale w tym wieku, dość trudno doczekać się tego wyjątkowego dnia. Już od kilku tygodni, bohater wydarzenia, oznajmiał całej swojej rodzinie, że wkrótce jego święto. Wypisywał na kartkach datę urodzin i dopytywał najbliższych o planowane prezenty.

Swoją drogą to ciekawe, bo prezenty lubimy dostawać wszyscy, ale z każdym rokiem, coraz mniej chętnie oczekujemy dnia urodzin i niechętnie odliczamy upływające lata. Oliwier inaczej, jest teraz w najpiękniejszym wieku. Beztroskie dzieciństwo, nieliczne obowiązki, a w ich miejsce, liczne zabawy i oglądanie bajek. Z drugiej strony, kiedy pomyślę, ile jeszcze przed nim: szkoła podstawowa, gimnazjum, liceum, studia (albo i jeszcze coś innego, kiedy znowu wprowadzona zostanie reforma oświaty), to chyba jednak mu nie zazdroszczę i cieszę się, że ten okres mam już za sobą.

Ciekawe co Oliwier, będzie wspominał ze swojego dzieciństwa? Jakie książki, filmy, piosenki i zabawy? Pamiętam, że w jego wieku dużo słuchałem muzyki i to niekoniecznie tej dziecięcej. Miałem wówczas, pod ręką, winylowe płyty, takich zespołów, jak: „Czerwone gitary”, „Budka Suflera”, „Bajm”; pierwsze kasety magnetofonowe grupy: „Queen” i „The Beatles”, a jakiś czas potem, wchodzące powoli na rynek, kasety video z przygodami „Wilka i zająca”.

Wybór kanałów telewizyjnych był wtedy bardzo ograniczony. Pamiętam emitowane wieczorynki: „Smerfy”, „Gumisie”, poranne programy: „5-10-15”, „Ulica Sezamkowa”, „Teleranek” i codzienną listę przebojów, na której niezmiennie, na miejscu pierwszym, królował przebój Georga Michaela –„Freedom”.

Moje lektury książkowe ograniczały się wówczas do baśni Andersena, braci Grimm i krótkich wierszowanych bajek Jana Brzechwy oraz Juliana Tuwima. Dużo też czytałem komiksów z „Przygodami Koziołka Matołka” Kornela Makuszyńskiego, których natychmiast uczyłem się na pamięć. Posiadałem je także w wersji czytanej, na starych płytach winylowych, dziś powiedzielibyśmy audiobookach. Skoro o tym mowa, warto zauważyć, że teraz zanikają już powoli dziecięce audycje radiowe, których mnóstwo nadawano, w czasach mojego dzieciństwa.

Potem, ale było to już znacznie później, nastąpił u mnie okres fascynacji „Akademią Pana Kleksa” Jana Brzechwy i to zarówno w wersji książkowej, jak i filmowej, a nawet śpiewanej. Piosenki z filmu, najpierw na płytach winylowych, a następnie na kasetach magnetofonowych, stały się prawdziwymi hitami mojego dzieciństwa. Dziś można je zdobyć w wersji CD, a film obejrzeć z płyt DVD. Tak to niewątpliwie symbole mojego dzieciństwa. No i jeszcze modne wówczas klocki „LEGO”, które rodzice kupowali mi w „Peweksie”.

Oliwier, zapewne, z dzieciństwa będzie pamiętał kreskówki z Cartoon Network, książki o przygodach „Batmana”, gry „Ben10” i samochody „Zygzaki”. Może wspomni też czasem wspólne spacery z rodzicami, dziadkami, ciocią i wujkiem- jak ten, trzy lata temu, nad Zalewem – podczas, którego zostało zrobione to zdjęcie.

Być może sięgnie też kiedyś z sentymentem, po latach, do zbioru moich bajek, który wydając, dedykowałem jemu i jego bratu - Wiktorowi, który jest moim chrześniakiem. Pamiętam, któregoś dnia, Oliwier, bardzo mnie zaskoczył, recytując bajkę o cebuli, którą przypominam, z okazji jego urodzin, z najlepszymi życzeniami dla młodego Jubilata:

Cebula

Zobacz oto jest Cebula,
Która wszystkich nas rozczula

I nawet ludzie weseli
Krojąc ją we łzach tonęli.

Szarówki, czyli bajki do czytania o zmierzchu, Radom 2009r.

Ry(cerskie)my

2011-07-09T06:52:00.001-06:00

W tym tygodniu wydawnictwo Niepokalanów przysłało mi kolejny numer "Rycerza Młodych". Z pismem tym współpracuję nieprzerwanie od 2007 roku.
Do współredagowania "Rycerza" zaprosił mnie mój przyjaciel, jeszcze z lat studenckich - Karol Wojtyna, który pełni w nim funkcję redaktora naczelnego. Zaczynałem od prezentacji własnych wierszy i opowiadań. Z czasem objąłem w "Rycerzu" rubrykę cyklicznych felietonów językowych, poświęconych takim pojęciom, jak: wiara, nadzieja, miłość i rodzina. Ukazały się one drukiem w mojej książce prozatorskiej -"Pierwodruki i przedruki. Opowiadania o wierze, nadziei, miłości i rodzinie". Wcześniej tego typu felietony, pisywałem jako student, w latach 2002-2006, do radomskiej "Gazety Akademickiej", pod pseudonimem Antoni the Polak.
Od roku 2009 objąłem w "Rycerzu Młodych" rubrykę, zatytułowaną "Rycerskie Warsztaty Literackie", w której prezentuję sylwetki młodych twórców z całej Polski, opatrując ich utwory krótkim, krytycznym komentarzem. W tym roku rubryka zmieniła nazwę na "Ry(cerskie)my". Z opinii czytelników wynika, że cieszy się ona dość dużym zainteresowaniem.
W wakacyjnym wydaniu "RM", w mojej rubryce, prezentuję sylwetkę prof. Claude`a R. Fostera, wykładowcy historii na West Chester University w Pensylwanii, w USA. Foster jest m.in.: autorem biografii św. Maksymiliana Marii Kolbego, która została opublikowana w języku angielskim, a następnie przetłumaczona na język polski i wydana nakładem Wydawnictwa Ojców Franciszkanów, w Niepokalanowie, w 2007 roku. Książka ta doczekała się tłumaczenia na język włoski.

W bieżącym roku, Karol Wojtyna, poprosił mnie o konsultacje literacką tomu poezji Claude`a R. Fostera, przetłumaczonego na język polski, przez żonę Karola - Aleksandrę, wydanego przez Wydawnictwo Ojców Franciszkanów w Niepokalanowie. Wiersze z tego zbioru, napisane w 70. rocznicę męczeńskiej śmierci Maksymiliana Marii Kolbego, w sposób prosty, ale z niezwykłym artyzmem, przypominają historię tego świętego. Na uwagę zasługują pojawiające się w tomiku odwołania do Biblii. Mamy do czynienia z ciekawym przykładem liryki, w pewnym stopniu stylizowanej na prozę, przy jednoczesnym zachowaniu tradycyjnego podziału na wersy. Polecam wszystkim zarówno tomik Claude`a R. Fostera, jak i najnowszy numer "Rycerza Młodych".
Przy tej okazji, pragnę wspomnieć moje dwie dotychczasowe wizyty w Niepokalanowie. Podczas pierwszej zaprezentowałem kilka moich bajek, wydanych później w zbiorze "Szarówki, czyli bajki do czytania o zmierzchu" i wygłosiłem krótki wykład na temat świata wartości w literaturze dziecięcej. Druga wizyta, zaowocowała wieczorem literackim, na którym zaprezentowałem wiersze z tomu "Wianek z myśli". Oprawę muzyczną spotkania przygotowali: Aleksandra i Karol Wojtynowie.

Pamiętam, że wracając wówczas do Radomia, natknęliśmy się z Żoną, na miejscowość Błonie, a tam, na piękne pola tulipanowe. Fakt ten zaowocował wierszem - "Różowe tulipany", wydanym w tomiku "CV", który pragnę przypomnieć.

RÓŻOWE TULIPANY

Pamiętasz naręcze
różowych tulipanów
które przywieźliśmy
razem z miejscowości
Błonie

Z tej naszej polskiej
Holandii gdzie barwnymi
pasmami kwiecistej tęczy
ciągną się olbrzymie pola
tulipowe

Niczym na obrazie
tonęliśmy oboje w odcieniach
tulipanów a wokół nas
schylone kobiety pracowały
przy kwiatach

W zasadzie nie wiem
dlaczego wybrałaś te
w kolorze różowym
żółte to zazdrość czerwone – miłość
a różowe

są wyblakłą czerwienią

wybrałaś zatem pewnie
subtelną barwę
naszej miłości

CV, Radom 2011r.

Sadkowska, czyli szare ulice

2011-07-06T23:02:00.001-06:00

Każde miasto ma swoją, słynną ulicę: Warszawa - Marszałkowską, Łódź – Piotrkowską, a Kielce – Sienkiewicza. Chętnie też piszą o ulicach poeci. Wszyscy pamiętamy wiersz Agnieszki Osieckiej o kochankach z ulicy Kamiennej, Michała Zabłockiego o Brackiej, na której pada deszcz albo wiersz o ulicy Słowiczej Jana Brzechwy.

Miłośnikiem Radomia, który zbiera cytaty o naszym mieście w literaturze pięknej i uwiecznia radomskie ulice na swoich fotografiach, jest mój kolega Jerzy Kutkowski. Podobną promocję, naszego regionu, podjął w swojej książce „Paczka radomskich”, mój przyjaciel Marcin Kępa.

Radom jest także miejscem często opisywanym w wielu moich wierszach. Wspominam w nich przestrzenie mojego dzieciństwa i dojrzewania – osiedle Wośniki, XV-lecie; codziennej pracy, przy ul. Kilińskiego, a także spacery, główną ulicą Żeromskiego.

Niedawno, przeglądając mój debiutancki tomik - „Wianek z myśli”, natknąłem się zupełnie przypadkiem na wiersz, napisany dokładnie dziesięć lat temu, o jednej z radomskich ulic, zatytułowany „Sadkowska”. Do tego utworu dopisał później muzykę, mój przyjaciel – Jakub Kwintal i wielokrotnie potem wykonywaliśmy ją z dużym powodzeniem podczas naszych koncertów oraz spotkań słowno – muzycznych.

Zdecydowałem się, dokładnie po dziesięciu latach, powrócić do tego tekstu i przypomnieć go tutaj, na moim blogu, ze specjalną dedykacją dla wszystkich mieszkańców tej ulicy. Przyznam, że dość dawno na niej nie byłem i nie wiem, czy zmieniło się tam cokolwiek, ale z wierszem tym wiąże się pewna ciekawostka administracyjna - niezbyt precyzyjnego oznaczenia numeracji - stojących tam bloków, stąd wersy stanowiące klamrę utworu o ulicy, co się nie kończy i nie wie nikt, gdzie się zaczyna… Mimo to jest przecież piękna, bo nasza, radomska i może dzięki temu tekstowi, stanie się choć trochę bardziej znana w Polsce.

Warszawa niech ma swoją Marszałkowską, Łódź – Piotrkowską, Kielce – Sienkiewicza, Kraków – Bracką, a Radom – Sadkowską, bo przecież każde miasto ma swoją, słynną ulicę.

SADKOWSKA

Ulica ta się nigdzie nie zaczyna,
Nikt nie wie nawet, gdzie się kończy
Widzę ją kiedy w myślach zima,
Gdy w skrzydłach powiek zamykam oczy.

Szare wieżowce, pozbawione dachów,
Windy wiodące prosto do gwiazd.
Tak bardzo chciałbym, już bez strachu,
Przez ciernie dotrzeć do nich, jeszcze raz.

Jedna, skrzydlata myśl trzepocząc dręczy,
By spojrzeć w okna, tęczą malowane,
By na balkonie, bez poręczy,
Nakarmić ptaki u stóp ukochanej.

A potem się z ptakami złączyć,
Chwilę na niebie się zatrzymać,
Nad tą ulicą, co się nie kończy
I nie wie nikt, gdzie się zaczyna.

7 lipca 2001
Wianek z myśli, Radom 2007.

Echo Wsoli

2011-07-06T06:06:00.002-06:00

            We wczorajszym numerze radomskiego wydania "Echa dnia", ukazał się artykuł relacjonujący mój autorski wieczór literacki w Muzeum Witolda Gombrowicza, we Wsoli.
           Spotkanie odbyło się tuż przed wakacjami, w ramach cyklu: "Miejsce kultury - kultura miejscowa". Zaprezentowałem na nim, przede wszystkim, wiersze z mojej ostatniej książki poetyckiej, zatytułowanej "CV". Przypomniałem też kilka tekstów, z wcześniejszego tomiku, zatytułowanego "Wianek z myśli". Nie zabrakło również utworów najnowszych, jeszcze niepublikowanych, a nawet bajkowych tekstów ze zbioru: "Szarówki, czyli bajki do czytania o zmierzchu".
   W Muzeum Witolda Gombrowicza towarzyszyła mi bowiem Małgorzata Budzyńska, która przygotowała specjalny recital, złożony między innymi z piosenek, skomponowanych przez nią i ks. Andrzeja Zarzyckiego, do moich bajek. Utwory te znajdą się na płycie, która ma zostać wydana, jeszcze w tym roku, pod szyldem "Arki". Usłyszymy je w wykonaniach dziecięcych.
       Po prezentacji piosenek i wierszy, odbyła się ciekawa dyskusja z publicznością, poprowadzona przez Dominikę Świtkowską.

Nie była to moja pierwsza, literacka wizyta w Muzeum Witolda Gombrowicza, we Wsoli. Kilka dni wcześniej, w pięknych wnętrzach tej instytucji, prezentowałem swoje wiersze, razem z uczestnikami, prowadzonych przeze mnie warsztatów literackich, w "Arce", na spotkaniu zorganizowanym przez zaprzyjaźnionego germanistę - Adama Michalczyka, które miało na celu, podsumowanie koordynowanego przez niego Międzynarodowego Konkursu Literackiego "Liryx", organizowanego przez niemieckie radio.

Bardzo przyjemnie wspominam także, jeszcze jedno spotkanie we Wsoli, które odbyło się rok temu z okazji Dnia Dziecka. Razem z Małgorzatą Budzyńską prezentowaliśmy wówczas dzieciom, bajki ze zbioru "Szarówki...", zarówno w wersji czytanej, jak i śpiewanej.

Jak zawsze, na tego typu spotkaniach, dużą popularnością, cieszyła się moja bajka "Tulipany", śpiewana przez Małgosię, z muzyką ks. Andrzeja Zarzyckiego.
Wspominając więc moje, literackie wizyty we Wsoli, wspominam także i ten niezbyt skomplikowany tekst bajki, która kierowana jest nie tylko do dzieci, ale także do wszystkich dorosłych. Zwłaszcza tych zakochanych...

TULIPANY

Tuli pan panią,
Pani tuli pana,

Pan szaleje za nią
Dał jej tulipana.

Pan kocha tę panią
Pani – tulipany.

Tak się nazywają
Kwiaty zakochanych…

Szarówki, czyli bajki do czytania o zmierzchu, Radom 2009.